سفر کردن رو از کجا شروع کنیم؟!

54

یکی از سوال‌های همیشگی کسانی که علاقه‌ی زیادی به سفر و‌ ماجراجویی دارن ولی تا حالا فرصت چندانی برای شروع و تجربه‌اش نداشته‌ان اینه که

چطور سفر کردن رو شروع کنیم؟

به نظر من جواب این سوال به فاکتورهای زیادی از جمله تجربه‌های قبلی سفر، هدف از سفر، سن، روحیه‌ی فردی، شرایط زندگی و خانوادگی و خیلی موارد دیگه بستگی داره. البته با وجود همه‌ی این تفاوت‌ها یک چیزی در مورد سفر مشترکه و اون اینکه خوب سفر کردن یک موضوع اکتسابیه که با خوندن و فهمیدن و مهم‌تر از اون سفر کردن یاد گرفته میشه.

از نظر من بسته به شرایط فردی و موارد ذکر شده، هر فردی می‌تونه با استفاده از یکی از پیشنهادهای زیر سفر کردن رو به شکلی متفاوت از قبل شروع کنه.

۱- سفر با تور یا گروه های برنامه ریزی شده

با وجود اینکه تو تمام زندگیم تا حالا یک‌ بار هم با تور سفر نکرده‌ام و هیچ‌جوره نتونستم روحیه‌ی ماجروجوم رو توی هیچ توری جا بدم، ولی عقیده دارم که سفر کردن با تور می‌تونه شروع خوبی برای کسانی باشه که تجربه‌ی زیادی تو زمینه ی سفر ندارن ولی دوست دارن که سفر کردن رو شروع کنن. این موضوع شامل تورهای داخلی و خارجی میشه.

سفر کردن با تور بیشتر به درد کسایی می‌خوره که ته دلشون کمی از مستقل سفر کردن می‌ترسه، ترجیح میدن که برنامه‌ی منظم‌تری توی سفر داشته باشن، کمتر خطر کنن و یا به‌ طور کلی بدون داشتن ریسک خاصی از سفر لذت ببرن. یکی دیگه از مزایای سفر کردن با تور آشنایی با بقیه‌ی مسافرها و پیدا کردن دوست‌های جدیده که همین موضوع می‌تونه زمینه‌ساز سفرهای بعدی بشه.

از نظر من سفر کردن با تور مثل شرکت تو یک سری کلاس‌ آمادگیه و فرصت مناسبی برای آشتی دادن آدم‌ها با نفس سفر و یاد گرفتن یک‌ سری اصول و نکات ابتدایی سفره. علاوه بر این فضای شاد تورها می‌تونه افراد بی‌تجربه رو آماده‌ی هم‌سفری با غریبه‌ها و لذت بردن از سفر گروهی کنه. پس اگه دوست دارید سفر کردن رو شروع کنید ولی از تنهایی، نداشتن همسفر و یا از اتفاقات پیش‌بینی نشده می‌ترسید، شک نکنید که شروع کردن با یک تور خوب ساده‌ترین و بهترین راه حل ممکنه.

به جز تورها یک سری گروه های سفر هم وجود دارن که برنامه‌های خودشون رو به صورت خصوصی‌تر برگزار می کنن. شرکت تو این گروه‌ها هم شباهت زیادی به برنامه‌ی تورها داره و کاملاً توصیه می‌شه.

۲- رفتن به سفرهای کمپینگ و طبیعت‌گردی با‌ گروه‌های کوچیک‌تر

سفرهای کمپینگ به سفرهایی گفته میشه که بیشتر تکیه بر طبیعت گردی، اقامت توی چادر، استفاده از کیسه خواب و شرایط طبیعی و… داره.

شاید همه‌ی آدم‌ها اهل سفر کمپینگ و طبیعت‌گردی نباشن و حتی سفرهای فرهنگی رو به سفرهای طبیعتی ترجیح بدن، ولی به نظر من اگه قصد دارید مستقل و بدون تور سفر کردن رو یاد بگیرید سفرهای کمپینگ فرصت مناسبی برای تمرین این کاره.

واقعیت امر اینه که در طول سفرهای ماجراجویانه و بدون تور همیشه احتمال پیش‌ اومدن اتفاق‌هایی که انتظارش رو نداریم وجود داره. این اتفاق‌ها می‌تونه پیدا نکردن جای خواب مناسب، نیاز به پخت غذا به صورت طبیعی و روی آتیش، خوابیدن توی چادر و‌کیسه خواب و کلی شرایط پیش‌بینی‌ نشده‌ی دیگه باشه.

به طور کلی اگه هدف شما از سفر لذت بردن از مناطق بکر و دست‌نخورده‌ی طبیعیه، سفر کردن با گروه‌های طبیعت‌گردی، تجربه‌ی عملی کمپینگ و یادگیری نکات ایمنی اون بی‌اندازه مفید و ضروریه. اگه هم به دنبال سفر فرهنگی و غیر طبیعتی هستید هم انجام سفر کمپینگ شما رو با چالش‌هایی آشنا می‌کنه که یادگیری نحوه‌ی مدیریت اون ها لازمه‌ی هر سفره.

پس اگه یک مرحله از سفر کردن با تور و گروه‌های بزرگ فاصله گرفتید و دوست دارید مستقل سفر کردن و اصولش رو یاد بگیرید، سفرهای طبیعت‌گردی و‌ کمپینگ کمک بزرگی برای حل این ماجراست. سفر کردن به این شیوه معیار ما از سختی در سفر رو تغییر میده و ما رو برای رویارویی با چالش‌های غیرمنتظره در طول سفر ‌آماده می‌کنه.

 

در حال زدن چادر تو طبیعت ماسال
برپا کردن چادر قبل تاریک شدن هوا یکی از اولین‌کارهایی هست که باید انجام داد. معمولا‍ً ما تو این شرایط دو گروه میشیم: یه گروه میریم سراغ چوب و هیزم اتیش شب و یه گروه دیگه مشغول برپا کردن چادر! مثل همین عکس تو ماسال!

 

۳- انجام سفرهای داخلی به روش‌‌های جدید، خلاقانه، و متفاوت از قبل

با وجود این‌که برای بسیاری از آدم‌ها جذابیت مفهوم سفر با سفرهای خارجی گره خورده، از نظر من راه سفرهای ماجراجویانه‌ی خارجی از سفرهای متفاوت داخلی می‌گذره!
من به شخصه زمانی جرات سفر ماجراجویانه‌ی خارجی رو پیدا کردم که این سبک سفر رو به طور کامل توی ایران زندگی کردم. تجربه‌ی این سبک سفر چه از لحاظ آمادگی برای سفرهای متفاوت خارجی و چه از لحاظ پیدا کردن یک دید و نگاه جدید و واقعی‌تر نسبت به کشور خودمون توصیه میشه.

معمولا ًبعد از تجربه ی این سبک سفره که تازه باور می‌کنیم که سفرکردن فقط به شمال ایران و شیراز و مشهد و اصفهان و تبریز خلاصه نمی‌شه و تجربه‌های بکر تو دل کوچه پس کوچه های روستایی‌ترین جاهای این سرزمین و معاشرت با محلی‌ترین آدم‌های هر روستا جا گرفته.

اگه به دنبال یک سفر خارجی با تور هستید، تکلیف خیلی ساده و مشخصه: با مراجعه به نزدیک‌ترین آژانس مسافرتی و بدون نیاز به هیچ‌جور تجربه و پیش‌نیازی عازم سفر بشید. ولی اگه تمایلی به خرج کردن پول‌های هنگفت و برنامه‌ی تکراری تورها ندارید و دنبال کشف و درک بیشتری توی سفر هستید، بدون شک بهتره که اول این مدل سفر کردن و اصول اون رو با کمترین هزینه و توی کشور خودمون یاد بگیرید.

پیشنهاد من برای این کار اینه که با گروه‌های کوچیک‌تری که ترجیجاً یکی دو نفر از اعضای اون تجربه‌ی متفاوت سفر کردن توی ایران رو دارن، شروع کنید. کوله‌ها رو روی دوشتون بندازید و راه بیفتید توی جاده‌های ایران. به جای رزرو هتل از چادر و وسایل کمپینگ استفاده کنید، به جای خرید بلیط اتوبوس و هواپیما یا استفاده از ماشین شخصی سعی کنید که گاهاً از ماشین های عبوری و هیچهایک استفاده کنید وبه جای اینکه خودتون رو محدود به گروه دوستی همسفرتون کنید سعی کنید که با حفظ احترام و کدهای اخلاقی با محلی‌ها ارتباط بگیرید. فراموش نکنیم که

خیلی از اصول توی یک سفر ماجراجویانه بدون توجه به مقصد مشترکه.

پس بهتره که اونها رو به ساده‌ترین شکل ممکن یاد بگیرید و بعد با اعتمادبه‌نفس بیشتر تو جاهای دیگه به کار ببرید.

 

img_20161004_20205
سفر به لرستان یکی از متفاوت‌ترین و عجیب‌ترین سفرای من بود! سفری که بدون مقصد خاصی شروع شد و تهش از یک روستای بکر تو دل کوه‌های زاگرس سر درآورد! هیجان سوار این قطار روباز شدن و هزار قصه‌ی دیگه‌اش بماند!

 

من و آقا غلام روستایی مهربونی که توی یکی از دهات لرستان حسابی با مهمان‌نوازی و بحث‌های شیرینش سفرمون رو خوش‌خاطره کرد!
اقا غلام یکی از اهالی دوست‌داشتنی یکی از روستاهای لرستان بود که همین‌که فهمید ما چندتا دختریم که سفر می‌کنیم، کلی تحویلمون گرفت و از هیزم درست‌حسابی تا صبحونه‌ی محلی روز بعد رو برامون آورد! لذت گپ و گفت باهاش و زدن میرزاقاسمی بماند!

 

۴- شروع سفرهای خارجی بک‌پکری از سفرهای کوتاه و مقاصد ممکن

اگه تمام یا بیشتر مراحل قبل رو پشت سر گذاشتید و حالا خودتون رو آماده‌ی یه سفر ماجراجویانه ی خارجی می‌بینید، پیشنهاد من شروع سفر از ساده‌ترین و دم دست‌ترین مقاصد ممکنه. یادمون نره که هدف از این سبک سفر رسیدن به یک شناخت بیشتر از دنیای بیرون و مهم‌تر از اون دنیای درونه، پس خیلی فرق نمی‌کنه مقصد سفر کجا باشه.

پیشنهاد عملی من برای شروع، انتخاب کشورهاییه که مارو درگیر پروسه‌ی سخت و خسته‌کننده‌ی ویزا نمی‌کنن، گرون نیستن و برامون آشنا هستن. کشورهای آسیای جنوب شرقی و کشورهایی مثل تایلند، مالزی، هند، ویتنام و… همین‌طور کشورهای همسایه مثل ترکیه، ارمنستان، گرجستان و… گزینه‌های مناسبی برای شروع این سبک سفر هستن.
علاوه بر این در قدم اول بهتره روی سفرهای کوتاه‌مدت برنامه‌ریزی کنیم و بعدتر با رشد دونسته‌های خودمون از سفر و شناخت قابلیت‌هامون، اون رو به سفرهای طولانی‌تر ارتقا بدیم. قرار نیست و منطقی هم نیست که از روز اول ریسک‌های بزرگ کنیم و تصمیم‌های بزرگ مثل رها کردن کار و فروختن زندگی و کارهای مشابه بگیریم، تصمیماتی که بعدتر ممکنه بابت شتاب‌زدگی اونها تاسف بخوریم. پس بهتره تجربه‌ی سفر رو کم‌کم و متناسب با ظرفیت خودمون رشد بدیم. سفرهای ده روزه/ دوهفته‌ای، یک ماهه و نهایتاً دو سه ماهه سفرهای مناسبی برای تمرین یک سفر طولانی و به دست آوردن شناخت بیشتر از خودمون هستن.

تجربه‌ی شخصی من برای شروع سفر طولانی‌ ام، داشتن سابقه‌ی تعداد زیادی سفر داخلی متفاوت، یک سفر سه هفته‌ای خارجی به تنهایی، بعدتر دوماهه و بعدها چهارماهه و بعد از پشت سر گذاشتن همه‌ی این تجربه‌ها، یک سفر یک ساله بود.

۵- شما دیگه راهی هستید! فقط کوله‌تون رو بردارید و برید!

اگه سفر کوتاه رو شروع کردید و لابه‌لای اون متوجه شدید که هیچ جایی مثل جاده حال شما رو خوب نمی‌کنه، اگه تا صبح توی کیسه خواب یخ زدید یا از گرمای چادر خیس عرق شدید و باز هم شب بعد به همون چادر برگشتید، اگه یک هفته دوش آب گرمی پیدا نکردید و تو آب رودخونه و دریا یا با دوش‌های سرپایی آب سرد حموم کردید، اگه یک جایی برنامه‌ی غذاییتون بهم خورد و زمین و آسمونتون بهم نریخت، اگه چند ساعت با کوله‌ی سنگین زیر آفتاب گرم و بارون و سرما منتظر یه ماشین عبوری وایستادید و باز تونستید بخندید، اگه تونستید زندگیتون رو به اندازه‌ی کوله‌ی روی دوشتون کم‌حجم و سبک کنید و اگه نه تنها این اما و اگرها که هزار اما و اگر نگفته‌ی دیگه رو که خودتون توی سفر پیدا کردید پشت سر گذاشتید و حتی از روبرو شدن با چالش‌هاش لذت بردید، بدونید که دیگه زمان راه افتادن شماست!

مطمئن باشید بعد از تجربه‌ی سه‌چهار ماه سفر بکپکری، دیگه کلی از راه و چاه‌ها رو یاد گرفتید و می‌دونید مشکل ویزا و حمل‌ونقل و اقامت و هزار موضوع دیگه رو چطور حل کنید. تو این مرحله دیگه روحیه‌ی سفر و ایده‌های نو توی شما جاری شده و این جاده است که شما رو هدایت می‌کنه. پس مهم نیست کجا!

 با خیال راحت کوله‌تون رو بندازید روی دوشتون و با اعتماد تمام به هستی و خودتون راه بیفتید.
img_20161004_202107
هروقت چشمم به این عکس‌ها میخوره از اینکه دنیا اینقدر بزرگه و جا برای کشف کردن داره ذوق‌زده می‌شم! هرچند هنوز هم نمی‌دونم که من دارم با سفر کردن دنیای بیرون رو کشف می‌کنم یا دنیای درون خودم رو؟!

 

یک دنیای بزرگ پیش روی شماست تا کشفش کنید و‌کشفتون کنه.

یادتون نره که دنیای واقعی جایی بیرون ناحیه‌ی امن ذهنی  و بیرون از موانع و ترس‌هاتون انتظارتون رو می‌کشه. پس خیر پیش و سفر به سلامت!

13

54 کامنت

  1. عالی بود مریم. چقدر خوبه که مراحل آمادگی رو گفتی و چقدر خوبه که نشون دادی این یه پروسه ی منطقیه. یه هفته ، دو ماه ، چهار ماه، یک سال.
    خیلی خوبید. ادامه بدین

  2. مریم یک پیشنهاد . مریم رها. رو به مریم معجون تغییر بده . شدی از این معجون ها که انرژی زا هستن ‌. البته تو کم کم داری میشی بمب انرژی مثبت ‌. من که سال هشتاد دو اولین سفر کوله پشتیم بود که بعد دو روز ناموفق تمام شد و دیگه اجازه تنها جایی رفتن رو ندارم . دورو وری ها هم که بعدها هرچه گفتم بیاین سفر که فقط چند سفر تو هتل نصیبمان شد و کلا بدون ماشینکسی اهل سفر نیست . همینک هم تو چهارسال گذشته فکر کنم یکی دوبار سفر رفتم . البته میخوام فردا پس فردا برم لوازم بگیرم و خودم بزنم برم کویر و جنوب یک مدت تنها بچرخم . هرچند رسما حکم خودکشی محسوب میشه :)) خلاصه دوبار هرچی لوازم سفر و عکاسی بود رو فروختم و باز خریدم . اینبار سوم میشه که چون ورشکست شدم دیگه دوربین چهار پنج میلیونی خبری نیست و باید با موبایل بگذرونم و به کوله و لوازم فیک رضایت بدم :))) پیر بشی دختر که مارو از راه بدر کردی

    • عالیه امیر! بابا منم دوربین درست حسابی ندارم هنوز! لوازم سفر قرطی بازیاشه! مهم خود سفر کردنه! بالاخره هرکجای تجربه ی سفر که باشیم تو یکی از این گروه ها جا میشیم و میتونیم سفر رو شروع کنیم. دنبال تجهیزات نباش. قرض بگیر از ادما یا حتی دست دوم بخر. سبک شروع کن. بعدتر متناسب نیازهات میتونی چیزای بهتری بخری. عالی باشی

  3. مریم جان ممنون . باورت نمیشه که من چندین روز و هفته فکرم مشغول همین پروسه بود و حتی برای خودم برنامه هم ریخته بودم و شاید باورترت نشه که دقیقا قرار بوده و هست که اول دو سفر توری داشته باشم اونم به تنهایی تا ببینم چند مرده حلاجم و سپس سفرهای نوع دیگر که جرات بیشتری میطلبه!خوشحالم که درست برنامه ریخته بودم و خوشحالترم که فرکانس ذهن و فکرم دقیقا رو همون چیزیه که میخوام چون والا به هرچی فک میکنم روز بعدش یک چیز مرتبط باهاش جلو روم سبز میشه.مثلا یک مدت خیلی نگران ناامنی سفرو این نکات منفیش بودم و تقریبا منصرفم کرده بود تا اینکه فکر میکنم خود شما توی یکی از مطالبتون چندروز بعدش درموردش نوشته بودید و خیال من و امثال من رو هم راحت کرده بودید.عزیزدل خلاصه که فعلا درمراحل اولیه به سرمیبرم لطفا به نوشتن این مطلبهای محشرت ادامه بده که چشم انتظار زیاو داره 💓💓

  4. مریم خیلی خوب بود. من کوچسرفینگ رو با برگزاری یه سفر گروهی شروع کردم و پشت بندش تا الان خیلی سفر گروهی گذاشتم و با همین چشمای خودم دیدم که چه تاثیر خوبی میزاره رو آدما. اکثرشون اومدن تو برنامه ها و دوستای خوبی پیدا کردن و فصل جدید در سفرهاشون شکل گرفت. واسه همینه که بخش اول مقالت رو تایید میکنم به بقیه هم پیشنهادش میدم

  5. من خیلی دوس دارم هیچهایک کنم و تقریبا همه شرایط فردی مثل برخورد کردن با افراد و لذت بردن از همه چیز و کنار اومدن با شرایط مختلف دارم. یکم سخته واسم بی برنامه بشم و برم سفر. اخه تقریبا هر روز میرم تمرین ورزش خودمو ک برای قهرمانیه و این جور برنامه با هیچهایک کردن خیلی فرق داره. ولی میخوام این کارو بکنم. حداقل برای سفر کوتاه مدت برای شروع مثلا۱تا۳روز. فقط نمیدونم شب برای خواب چیکا کنم ک بهتر باشه. راهنمایی؟ راهنمایی؟ چ کنم شب برای خواب؟

    • سلام کامران. برای سفر کردن نه مجبوری هیچهایک کنی نه بی برنامه سفر کنی😉أین انتخاب خود ماست. تو میتونی هر مدلی که برا خودت ممکن‌تره سفر کنی. برای اقامت ما معمولن از چادر استفاده می‌کنیم.عالی باشی

  6. سلام مریم جون خیلی دوست دارم دختر انرژی زا. منم عاشق سفر کردنم ولی هیچوقت موقعیتش بوجود نیومد که بخوام با یه کوله سفر برم و از همه مهم تر دقدغم اینه که چقدر پول نیازه واسه همچین سفرایی و این همه سفر داخلی و خارجی که میرید چقدر هزینه میکنید؟

    • ببین سحرجان اینکه چقدر پول لازمه یه موضوعیه که توی سفر برای هرکی میتونه متفاوت باشه. ولی ارزون سفر کردن یک مهارت قابل یادگیریه که ما داریم تلاش میکنیم راهکارهایی که بلدیم رو در اختیار بقیه قرار بدیم. هزینه هر سفر واقعن متفاوته ولی هزینه سفرهای ما معمولن خیلی پایین تر از حد نرماله. پستها رو بخونی دستت میاد.عالی باشی

  7. مريم از تعريف زيبات از سفر شگفت زده شدم و برام واقعا جذاب بود . اين سبك زندگي ايده ال هميشگي من بوده و اميدوارم روزي بهش برسم . هر چند موانع زيادي توي راهم هستن كه اميدوارم از پسشون بربيام

  8. ممنون مریم گل. منو هم در ۴۸ سالگی هوایی کردی. مدتی ست با گروه همسالان راهی شدم اما در حد سیراف و کاشان و این هفته هم کویر مصر؛ کمی متفاوت تر از سفرهای خانوادگی که به هند و کشورهای جنوب شرقی آسیا و چین داشته ام. دیدن فرهنگ و عادات مردمان را بیش از آنچه که در سفرهای خانوادگی و مراکز خرید نصیبم می شده دوست داشته ام. حالا که فرزندانم تقریبا بزرگ شده اند، سفر آنگونه که دوست داشته ام بیشتر میسر است. هر چند از نظر سن و سال توان سفرهای هیچ هایکی را ندارم اما بگونه ای دیگر از سفر لذت خواهم برد.
    شاد بمانی

    • مژده ی عزیزم خیلی خوشحالم که سفر کردن رو شروع کردی و داری لذت میبری. این عالیه. سفر های هیچهایکی هم فقط یک نوع سفره و قرار نیست جزو علاقه‌مندی‌های همه‌ی ما باشه. مهم فقط اینه هر روز سبک‌تر از قبل بتونیم سفر کنیم و آگاهی‌ای که تو سفر کسب می‌کنیم رو توی زندگی روزمره خود پیاده کنیم. عالی باشی

  9. ممنون مريم جون بابت پستاي عالي ات
    من تحربه سفر داخلي زياد دارم ولي معمولا با تور رفتم تجربه سفر خارجي با دوتا دوستام بدون تور هم داشتم
    به نظرتون از پس سفر تنهايي به اروپا بر ميام يا با يه سفر خارجي كشور همسايه شروع كنم
    خيلي فرق ميكنه بين اروپا يه همين كشورهاي همسايه؟

    • سلام ساناز جان. خیلی عالیه. ببین خیلی مقاصد زیاد غیر اروپایی وجود داره که ارزون و راحته. من پیشنهادم سفر به شرق آسیاست. علتش رو توی پست بعدی می‌خوام بنویسم! با ما باش! عالی باشی

  10. من نه پول دارم نه همسفر، خانوادمم از اون مدلهاش نیستن که اجازه بدن یه کم رهااا شم!
    من این عشق به ماجراجویی و دیدن و حس کردن و لمس کردن تازه ها رو دارم تو خودم میکشم. راه دیگه ای به نظر نمیرسه!

    • سلام سپیده. چرا راه‌هایی که حتمن هست. اولش اینکه کمی باید کار کنیم تا حداقل پول مورد نظر بدست بیاد. بالاخره برای بدست آوردن هر لذتی باید یک تلاشی هم بکنیم. بعد بدست آوردن اون هزینه‌ی اندک اولیه گروه‌های زیادی توی اینستاگرام و بیرون هستن که گروهی سفر می‌کنند و یا تورها. اینجوری خانواده‌ هم راحتتر متقاعد میشن:)
      سبک‌تر باشی سپیده جان:)

  11. سلام مریم جان…باز هم نمی دونم چی بگم..خوشحالم که هستی…سپاسگزارم که هستین..سپاسگزارم که می نویسین..وقتی نوشته هارو خوندم انگاری براورده شدن ارزوهای محالم رو می دیدم..بارها در پی مشورتی که با دیگران داشتم بهم گفتن تنها سفر کردن برای خانم تو ایران اشتباه محضه ولی الان که میبینم ساختار شکنیه شما تو عرف و بیرون رفتن از ناحیه ذهن امنیتون به فراتر از مرزها رسیده نور امید و کشف و سفر به جاهای دور و نزدیک رو چنان در دلم روشن کرده که قابل وصف نیست….
    براتون سلامتی و سلامتی و کشف و رشد بیشتر از پیش ارزو می کنم….

  12. سلام
    من و چند تا از دوستام علاقمندیم که نه حالا مثل شما ولی مثلا برای تهران و جاهای نزدیک شروع کنیم به تعریف کردن قصه هامون و سفر نامه نوشتن . ممنون میشم که کمی راهنماییمون کنین تا بدونیم باید به چه سبکی کار کنیم تا در جذب مخاطب موفق باشیم .
    سپاس

    • سلام جواد. خوشحالم که دارید سفر می‌کنید. قطعن آدم‌های باتجربه‌تری از من تو این زمینه وجود دارن که بهتر بتونن بهتر راهنماییت کنند. ولی نظر شخصی من اینه که شروع کن تا حد امکان به خوندن و نوشتن. بعد کم‌کم دستت میاد. سبک‌تر باشی:)

  13. سلام من قرار فردا امین هیچهایک خودم رو انجام بدم،برام هیجان انگیزه!امیدوارم عمری باشه و از تلخی و شادی این سفر براتون بگم

  14. سلام
    خیلی خب بود واقعا خوش گذشت به من،هم کلی هیجان داشت و هم با هزینه خیلی کم تونستم یه سفر جذاب و خوب رو داشته باشم،
    و نکته جالب اینکه با کسانی که تو این مسیر همسفر بودم،تونستم رابطه دوستانه و مهربانه ای برقرار کنم و اونا هم براشون جالب بود و خوششون اومد،و واقعا برام هیچ تلخی نداشت،
    در کل واسه کسی که وقت و تایم داره این مدل سفر عالیع،حالا نه برای هزینه پایین،برا هیجان و اون لذتی و اتفافایی که پیش بینی نشده

  15. سلام. من با شما توی ضمیمه ایران بانو آشنا شدم. واقعا هیجان زده شدم از خواندن داستانتون. من خیلی عاشق سفر و کشف دنیا و همین ایران هستم. پول هم دارم و جرأت کافی برای سفر رفتن دارم. اما مشکل بزرگی دارم و اون داشتن پدر قلدر و مخالف سرسخت مسافرت رفتن دختره که نمیذاره جایی برم و رویای سفرم رو مچاله کرده.

  16. نوشته هاتون خیلی عالیه . مثل ی نور و انرژی مضاعف . راستی امکانش هست برنامه های سفرهای آتی شما رو بدونم تا در صورت امکان همراهتون باشم؟ چون منم خودم کل ایران رو گشتم و در حال حاضر جهانگردی میکنم.

    • سلام فاطمه ی عزیز:) باعث خوشحالی و افتخار ماست که با همه علاقه مندای سفر سفر کنیم ولی گاهی خیلی عملی نیس! البته مطمینم که مسافرا همدیگه رو خیلی زود تو جاده ها پیدا می کنن. امیدوارم تو رو هم به زودی تو یه جاده ببینم! عالی باشی دختر و حسابی بگرد!

  17. سلام مریم جون الان من که تو عمرم بدون خانواده هیچ جا نرفتم چه جوری میتونم سفر حتی کوچیک اطراف شهرم شیراز رو بدون برنامه و جا خواب و موندن و بدون بلیط اتوبوس و ماشین شخصی شروع کنم واقعا گیج شدم ولی خیلی دوست دارم سفرکنم تنهایی اول از ایران که طریقه این جوری سفر کرن توی ایران رو اول خوب یاد بگیرم بعد برم سفر های خارجی. ولی با این که این پستت رو خوندم هنوز هم نمیدونم چه جوری شروع کنم چون خیلییییییییی بی تجربه ام و کسی رو هم نمیشناسم . لطفا راهنمایی ام کن

    • شیوا جان همونطور که توی این مقاله گفتم تو نباید یکهو این مدل سفر رو امتحان کنی. بهتره از تورها شروع کنی و بعد گروههای دوستی. همه ی ما به یک شکلی این روند رو که توی این مقاله گفته شده طی کردیم. توام باید از همینجا شروع کنی. عالی باشی

  18. مریم جون دوباره سلام میگم خودت سفر رو از کجا شروع کردی یعنی تو شهرای ایران هم مثل خارج بدون تایین کردن جای خواب از قبل و با کم ترین هزینه سفر کردی ؟تو شهرای ایران هم بدون وسیله و به صورت هیچهایکینگ سفر میکنی؟

    • شیوا جان مجبور نیستی از اول تنها یا بدون برنامه ریزی سفر کنی. اصلا ممکنه علاقه ای به بی برنامه ریزی سفر کردن نداشته باشی. مهم اینه که به هر شکلی که برات میسر هست سفر کنی. هر ادمی روش سفر کردن خودش رو داره. به نظرم از شهرهای ایران شروع کن و با برنامه ریزی:)

  19. چقدر قلمت زیباست مریم عزیزم…ممنونم که انقد مطالب خوب برامون می نویسی..واقعا مفید بود..من خودم الان تو مرحله ایم که تازه میخوام سفر ۱۰ روزه خارج از ایران شروع کنم..خیلی ذوق زدم به خاطرش…و مطمئنم که خیلییی اتفاقای خوبی در پیشه…به نظر من سخت ترین مرحله واسه رها بودن،کنار اومدن با ترسای خود آدمه.. همیشه این خودمونیم که با اما و اگرهای بی خودی و از روی ترس این لذت وصف ناشدنی رو از خودمون می گیریم…به غیر از این هیچ مانعی نیست..نه پول،نه خانواده و نه هیچ چیز دیگه…همش موانع ذهنی که تو حاشیه امنمون بمونیم…من خودم هنوز خیلی درگیر ترسام می شم ولی به آینده روشن امید دارم…به رهایی امید دارم…
    باید بگم که ندیده خیلی دوست دارم..و این موج انرژی قوی که می فرستی و با تمام وجودم می گیرم…امیدوارم که یه روزی،یه جایی،تو یه مسیر مشترک باهات سفر کنم…پایدار،خندون،سبز و عالی باشی…

  20. سلام.چقدر سایت جالب و آدمای جالبی هستن اینجا.امیدوارم به سوالم جواب بدید!
    خب اول اینکه هزینه ی سفرهای ماجراجویانه داخلی چقد میشه؟
    دوم اینکه اکیپ خوب از کجا پیدا کنیم؟
    مرسی از پاسختون

ارسال کامنت