امنیت در سفر؛ بایدها و نبایدها!

16

با نزدیک شدن تعطیلات عید احتمالا خیلی از شماها به فکر رفتن به یک سفر متفاوت افتادید، ولی چطوری آخه آدم همین‌جوری کوله‌اش رو بندازه رو دوشش و عازم سفر بشه و احساس عدم امنیت نکنه؟! صادقانه‌اش رو بگم به عنوان زن جوونی که زیاد سفر می‌کنه بیشترین سوالی که در طول سفرهام باهاش روبرو شدم این بوده که :

“تو یعنی واقعا نمی‌ترسی که تنها سفر می‌کنی؟!”

برای جواب دادن به این سوال باید یاد بگیرید که شرایط پیش اومده رو با هوشیاری مدیریت کنید؛ برای این موضوع شاید گاهی لازم باشه تا کمی فیلم بازی کنید، تمام حقیقت رو ‌بیان نکنید و یا حتی گاهی اوقات دروغ بگید. هوشیار بودن لحظه به لحظه چیزیه که می‌تونه امنیت شما رو تا حد زیادی تامین کنه.فراموش نکنید که جسارت داشتن تفاوت زیادی با کلّه‌شق بودن داره پس انجام هرکاری که امنیت رو توی یک سفر تأمین کنه، نه یک ترجیح بلکه یک باید به حساب میاد.

توی این مقاله به چند نکته‌ی مهم اشاره می‌کنم که برای تأمین امنیت سفر به تنهایی و یا با تعداد همسفر کم صرفنظر از جنسیت مسافرها اهمیت زیادی داره.

۱.حتماً حداقل یک نفر رو در جریان مسیر و ‌محل نهایی اسکانتون قرار بدید.

یکی از نکات خیلی مهم در سفر به تنهایی یا تو‌ گروه‌های کوچیک، اطلاع دادن مسیر، محل اقامت و زمان حدودی بازگشت به یک فرد یا افراد مورد اعتماده.
هرچند شاید بی‌خبر به‌ جاده زدن جالب‌تر و‌جسورانه‌تر به نظر بیاد، ولی از نظر من این‌‌کار جایی تو اخلاق حرفه‌ای سفر نداره. بنا به هر دلیلی در طول سفر ممکنه شرایط پیش‌بینی‌نشده‌ی ناخوشایندی برای ما و یا همسفرهامون پیش بیاد که نیاز به کمک داشته باشیم و اینکه هیچ‌کسی هیچ ایده‌ای از ما نداشته باشه، می‌تونه حسابی ایجاد دردسر کنه.

اهمیت این موضوع به قدریه که تو بعضی از کشورهای پیشرفته که فرهنگ رایجی برای سفر دارند، وبسایتی برای افزایش امنیت سفرهای کمپینگ تو طبیعت وجود داره. تو این وبسایت پیش از شروع سفر مواردی مثل تاریخ سفر، مقصد، مسیر احتمالی، تعداد نفرات و زمان بازگشت پرسیده میشه و پس از پایان سفر گزینه‌ی بازگشت از سفر و اتمام اون توسط شما انتخاب میشه. درصورتی که تاریخ بازگشت از سفر سررسیده باشه و شما این بازگشت رو تایید نکرده باشید، بعد از گذشتن تعداد ساعت مشخصی گروه‌های امدادی به منطقه مورد نظر اعزام میشن. اگه علت عدم اطلاع‌رسانی شما صرفاً سهل‌انگاری بوده باشه جریمه‌های سنگینی پیش رو دارید، ولی اگه علت عدم اطلاع‌رسانی شرایط خاص پیش‌اومده تو سفر باشه جریمه‌ای به شما تعلق نمی‌گیره. همین موضوع اهمیت اطلاع‌رسانی در مورد مقصد، مسیر و زمان بازگشت رو واضح‌تر می‌کنه.
اگر هنوز هم نسبت به این موضع شک دارید پیشنهاد می‌کنم فیلم صد‌و بیست‌و هفت ساعت که براساس یک داستان واقعیه رو حتماً تماشا کنید!

photogrid_1479833351844
موضوع خبر دادن اونقدر تو بعضی کشورها مهمه که مثلا توی استرالیا برای انجام پیاده روی های طولانی چند ساعته یا چندروزه، تو شروع مسیر باید اسم و سن همه‌مون و تاریخی و ساعتی که وارد مسیر شدیم رو می‌نوشتیم و امضا می‌کردیم تا درصورت بروز هر مشکلی و یا عدم برگشتمون امکان امدادرسانی وجود داشته باشه!

۲. با آدم‌ها معاشرت کنید و از اون‌ها شماره‌ی تماس داشته باشید.

در طول سفر خوشرو باشید و حتماً سعی کنید که با آدم‌های دیگه و بخصوص محلی‌ها ارتباط بگیرید. این ارتباط می‌تونه در حد یک گپ کوتاه، یک لیوان چایی، ده دقیقه معاشرت و یا حتی یک ارتباط  چندساعته باشه. در صورتی‌که فرد مقابل رو نسبتاً مورد اعتماد پیدا کردید، حتماً شماره‌ی تماسی ازش بگیرید. هیچ‌کس نمی‌دونه که ممکنه یکجای سفر همین فرد غریبه فرشته‌ی نجاتتون بشه! کل هزینه‌ی این کار پر شدن یک حافظه از گوشی موبایلتونه و یا پرشدن یک‌گوشه از صفحه‌ی دفترچه یادداشتتونه، پس تنبلی نکنید.

این موضوع زمانی برای من معنی پیدا کرد که یک شب توی سفر به شهری رسیدم که به علت تاریخ خاص اون زمان و مصادف شدنش با تعطیلات سال نو و شلوغی اقامتگاه‌ها، هیچ گزینه‌ای برای یک شب اقامتم پیدا نمی‌کردم. من بودم و هوایی که حسابی سرد شده بود و خیابون‌هایی که تاریک و تاریک‌تر می‌شدن! یادمه همون موقع که تو خیابون‌ها به دنبال پیدا کردن یک راه حل می‌گشم، یاد تمام افرادی افتاده بودم که در طول سفر باهاشون اشنا شده بودم و توی این شهر زندگی می‌کردند؛ آدم‌هایی که اگه فقط شماره‌ی تماسی ازشون داشتم با کمال میل و از روی انسان‌دوستی توی اون شب طوفانی کمکم می‌کردند و شرایط رو تغییر می‌دادند.
هرچند اون‌شب بالاخره  گذشت و صبح شد، ولی با داشتن یک شماره تماس و یک درخواست کمک ساده، می‌تونست خیلی ساده‌تر بگذره!

photogrid_1479833091918
دقیقا همین دوتا دختر که قبلا یکجایی باهاشون آشنا شده بودم، یک شب منو نجات دادن و درحالیکه هیچ جایی برای اقامت پیدا نمی‌کردم با چند تماس تلفنی تونستن من و چادرم رو راهی حیاط خونه‌ی دوستشون کنند!

۳.با اعتماد به نفس باشید،اطلاعات خصوصی به غریبه‌ها ندید و اگه لازم دیدید اعلام کنید که همسفر دارید.

اولین چیزی که غریبه‌ها توی صورت شما می‌بینند، اعتماد به نفس شماست. این شما، اعتماد به نفستون و برخوردتونه که خیلی از شرایط رو‌ مدیریت کرده و آدم‌های مقابلتون رو به جهت‌های مختلف سوق میده.

پیشنهاد من در مواجهه با غریبه‌ها اینه که از دادن اطلاعات دقیق و خصوصی خودداری کنید. قرار نیست که آدم‌ها در پنج دقیقه معاشرت با شما از تمام زندگی، مقصد نهایی، مسیر، میزان پول، تعداد همسفر و… اطلاع پیدا کنند. اگر تنها سفر می‌کنید و بخصوص اگر زن هستید، تا زمانی‌که طرف مقابل رو خیلی خوب نشناختید نیازی نیست که طرف مقابل رو در جریان این ماجرا قرار بدبد؛ همیشه گزینه‌ی اینکه تعدادی همسفر دارید که قراره جایی به شما ملحق بشن و یا جایی منتظر شما هستند رو باز بگذارید تا درصورت لزوم ازش استفاده کنید.
اعلام تنها سفر کردن تو بعضی جاها میتونه برگ برنده‌ی شما برای دریافت یک عالمه کمک بی‌دریغ و تو بعضی جاهای دیگه باعث دردسرتون باشه. این شمایید که با توجه به شرایط باید موضوع رو‌ مدیریت کرده و برگ‌های مختلف رو رو کنید، پس حواستون باشه که کجا و با کدوم برگ بازی می‌کنید!

photogrid_1479833067108
یادتون نره که این شما و ارتعاشی که به جهان اطرافتون پخش می‌کنیده که اتفاق‌های دور و برتون رو می‌سازه! تجربه‌ی سفرها به من نشون داده که دنیا برای کسی که اعتماد به نفس داره و از ته روانش به دنبال صلحه، جای امن‌تریه!

۴. توریست نباشید، مثل محلی‌ها لباس بپوشید و کدهای اخلاقی رو رعایت کنید.

آدم‌های محلی به‌خصوص توی روستاهای کوچیک از مورد اعتمادترین افرادی هستند که میشه باهاشون برخورد کرد، هرچند نکته‌ی مهم اینه که شما هم به اون‌ها احساس عدم امنیت ندید. فراموش نکنید که این شما هستید که به عنوان یک فرد غریبه وارد محل امن زندگی اون‌ها شدید و اون‌ها هم ممکنه از ورود شما احساس خطر کنند. پس اگه جوری رفتار کنید که شما رو از جنس خودشون بدونند، نه تنها هیچ خطری براتون ندارند بلکه از شما هم مثل باقی حریم خصوصی شون حمایت می‌کنند.
برای این‌کار پیشنهاد من در یک جمله اینه که

لطفاً توریست نباشید!

بهتره که مثل محلی‌ها و متناسب با معیارهای اخلاقی اون‌ها لباس بپوشید و‌کدهای اخلاقیشون موقع معاشرت با همدیگه رو رعایت کنید. موقع عکس گرفتن دقت کنید که بدون اجازه از صورت کسی عکس نگیرید و اگه اهل زرق و برق و تجملات هستید، اون‌ها رو توی مناطق محروم بپوشونید. در کل اگه می‌خواید که از جانب محلی‌ها احترام و امنیت بگیرید و تجربه‌ی سفرتون رو دو چندان کنید، سعی کنید که برای چند روز هم که شده یکی شبیهاون‌ها باشید.

۵. قبل از بیرون اومدن از محل اقامت، حتماً نقشه رو با دقت چک کنید.

برای حفظ امنیت یادمون باشه که نباید جوری رفتار کنیم که هر رهگذری توی هر کوچه پس‌کوچه‌‌ای بفهمه که ما توی اون شهر غریبه‌ایم. پس قبل از بیرون اومدن از محل اقامت اول یک نگاهی به نقشه بندازید، ببینید کجا قرار گرفتید و کجا می‌خواید برید و خیابون‌های اطراف رو پیدا کنید. اگه قصد دارید که به شهر دیگه‌ای برید حتماً یک ایده‌ای در مورد شهرهای بین‌راهی داشته باشید تا در صورت خروج ماشین از مسیر اصلی متوجه بشید.
اگر هم جایی توی شهر احساس کردید که گم شدید، به جای اینکه نقشه به دست توی خیابون‌ها دور سر خودتون بچرخید تا زمین و آسمون متوجه بشن که شما گم شدید و الان وضعیت آسیب پذیری دارید، به یک کوچه‌ی خلوت، رستوران یا کافه برید و مسیرتون رو مرور کنید.

photogrid_1479833052724
تو بعضی شهرهای دنیا هم مثل ملبورن، اونقدر مسافر وجود داره که یک عالمه راهنما تو سطح شهر منتظر دیدن یک قیافه‌ی گیج و گم‌شده‌‌ای هستند تا بهش کمک کنند! از کمک گرفتن نترسید و حتما برید سراغشون!

۶. به حس‌هاتون بیش از هرچیزی اعتماد کنید و گزینه‌های جایگزین تو ذهنون داشته باشید.

تنها سفر کردن یعنی هوشیاری لحظه به لحظه! پس بیش از هر وقت دیگه‌ای باید هوشیار و آماده‌ی تصمیم‌گیری باشید. درصورتی‌که برای محل اقامت از کوچ‌سرفینگ یا روش‌های مشابه استفاده می‌کنید، هر لحظه‌ای که احساس کردید شرایط مطابق میلتون پیش نمی‌ره، بدون هیچ شکی محل مورد نظر رو ترک کنید. بهتره که قبل از رفتن به محل مورد نظر، موقعیت جغرافیایی منطقه رو چک کرده و آدرس و شماره تلفن نزدیک‌ترین هاستل یا هتل رو توی گوشیتون ذخیره کرده باشید. فراموش نکنید که این شما هستید که قراره موقعیت‌هارو انتخاب کنید، پس از روی اجبار و ناامیدی چیزی رو نپذیرید.

۷. نگرش خود رو تغییر بدید و اعتماد کنید.

فراموش نکنید که این خود شمایید که جهان دور و برتون و اتفاق‌های اون‌رو خلق می‌کنید. تا جایی که دنیا رو نا‌امن و آدم‌ها رو غیرقابل اعتماد ببینید، تجربه‌هایی از این جنس به سراغتون خواهد اومد و هرچه به امن بودن دنیا بیشتر باور داشته باشید، امنیت و اعتماد بیشتری رو جذب خواهید کرد.
یادتون نره که اکثر آدم‌های دنیا آدم‌های قابل اعتمادی‌ان که هدف‌های مهم‌تری از کشتن شما و کلاه‌برداری ازتون دارند. البته این اصل دلیل بر این نیست که تمام مدت تیز و هوشیار نباشید و نسبت به هرگونه حس عدم امنیت واکنش نشون ندید.
اگه  هم هنوز نسبت به این اصل تردید دارید پیشنهاد میدم که با افرادی که زیاد سفر می‌کنند صحبت کنید. قاعدتاً بعد از شنیدن قصه‌های مشابه از مسافرهای مختلف، کم‌کم باور می‌کنید که دنیا اونقدرها هم ناامن نیست!

photogrid_1479833079582
به این عکس و امنیت و ارامش توش نگاه کنید! پیدا کردن امنیت و آرامش توی این دنیا کار سختی نیست، فقط لازمه که نگاهمون رو تغییر بدیم و در جهتش قدم برداریم!

امیدوارم با خوندن توصیه‌های  بالا و رعایت یک‌سری نکات کوچیک بتونید سفر امن‌تر و لذت‌بخش‌تری داشته باشید. پری هم توی این مقاله به نکات خوبی اشاره کرده که هر مسافر تنهایی باید بدونه. شما چطور؟ شما از چه روش‌هایی برای حفظ امنیتتون توی سفر استفاده می‌کنید؟!

29

16 کامنت

  1. مرسی مریم بابت مطالبی که میذاری ، عالیه که سبکتر به تمام جنبه های سفر توجه داره….
    به نظرم خیلی خوبه که موقع سفر آدم یه دونه از این گوشی نوکیا ساده ها هم همراش باشه ، همه خیلی کوچیکو مقاومه هم باتری خوب نگه میداره آنتن دهیشم که خوبه

  2. ممنون که هستی
    خوشحالم که سفر میکنی
    و دست مریزاد که مینویسی خسته نباشی
    اینکه جرقه پریدن رو رها شدن رو تو ذهن خیلی ها میزنی این یعنی هر روز داری رشد میکنی و بزرگ میشی امیدوارم یه روزی برسه دخترای ایران زمین به عنوان یک الگوی به تمام عیار باد کنن
    به قول شاهین دمت گرم که رویاهاتو با ما تقسیم میکنی موفق باشی

  3. مرسی بابت نوشته هات مریم جان…شما ،سارا لویی و بقیه ی عزیزانی که اینجا کلی به ما روحیه میدین، الهام بخش برای شروع کارای تازه حداقل برای من هستید.امیدوارم یه روز مثه شما بتونم سفر کنم🤗

  4. سلام
    به نظرتون یادگیری دفاع شخصی و همراه داشتن وسایل دفاعی لازمه اینگونه سفرها نیست؟
    اگه پیشنهادی دارین ممنون میشم.
    به هر حال اتفاقه دیگه، خدا کنه هیچوقت بر نخوریم به این مسایل.
    اگه کسی از آشناهاتون تجربه ای در این زمینه هم دارن ممنون میشم بگذارین تو سایت.
    من تازه شروع کردم اینجور سفر کردنو.

    • سلام پویا جان. به طور کلی به نظر من دونستن هر مهارتی خوبه ولی اینکه فکر کنید برای سفر کردن باید دفاع شخصی بلد باشید نه راستش اینطوری فکر نمیکنم. به نظر من این خود شما هستید که خیلی از اتفاقهای دور و بر رو خلق میکنید. اگه ما با دنیا سر جنگ و دعوا داریم احتمال پیش اومد اتفاقهای این مدلی هم برامون بیشتره. پس به نظرم خیلی سخت نگیر سر این ماجرا و به جاش نکات دیگه رو جدی تر کن. عالی باشی

  5. سلام و تشکر از کمکهای جناتعالی.اینجانب مرد پنجاه ساله و دچار نقص عضو از ناحیه پا میباشم.با اینحال خیلی مایل هستم به روش شما و به تنهایی سفر نمایم. با توجه به این شرایط توصیه جنابعالی چیست ؟؟ متشکرم.

    • سلام آقا مهدی، ممنون که برامون پیغام گذاشتین. من به همه دوستان پیشنهاد میکنم که سفر کردن رو اول از گروههای بزرگ شروع کنن. برای داشتن تجربه های خاص توی سفر نیازی نیست که حتما تنها سفر کرد. بعد چندین سفر گروهی خودتون متوجه میشید که چه سبک سفری برای شما مناسبه. 🙂 عالی باشید

  6. سلام مریم جان پستت خیلی مفید بود^^ راستی ماهم دوست داریم اینجوری سفر کردن رو شروع کنیم. و دوست داریم از شمال شروع کنیم ولی برای پیدا کردن یه مکان بکر که البته امن هم باشه مشکل داریم میدونی چجوری میتونیم پیدا کنیم؟؟

ارسال کامنت