شروع سفر | قدم به قدم تا رویای جهانگرد شدن

32

زمستون سال ۹۵ من خیلی اتفاقی و از طریق اینستاگرام یکی از دوستام با سبک‌تر آشنا شدم. آشنا شدن با سبک‌تر و نویسنده‌هاش باعث شد میل درونیم به سفر کردن که خیلی وقت بود بهش بی‌توجهی کرده بودم، شکوفا بشه و من جدی‌تر به این قضیه فکر کنم. چند وقت بعد از آشنایی با سبک‌تر و خوندن همه‌­­ی مقاله‌هاش تا به اون لحظه، به خودم گفتم به هر حال خوندن سفرنامه­‌های آدم‌­های مختلف و بالا بردن اطلاعاتت در مورد ارزون‌ترین روش­‌های حمل‌ و نقل در سفر و یا نکته‌هایی برای داشتن یه تجربه‌ی موفق تو کوچ‌سرفینگ و … به تنهایی برای سفربرو شدن کافی نیست و اگه تصمیمت در این زمینه جدیه باید یه قدم عملی هم برای شروع سفر برداری.

قدم اول- روشن کردن تکلیف خودم با خودم

همون طوری که گفتم، شروع قرار گرفتن من توی این مسیر از زمستون ۹۵ بود. یعنی درست موقعی که داشتم برای کنکور ارشد درس می‌خوندم. راستش اگر از دوستای نزدیک دوره­‌ی کارشناسیم بپرسین، یادشونه که من از همون موقع گاهی زمزمه‌­ی این رو داشتم که نمی­‌خوام ارشد بخونم، دلم می­‌خواد کار کنم یا می­‌خوام با فاصله ارشد بخونم که بتونم تجربه کسب کنم. اما آخرش طاقت نیاوردم و از مهر با روزی یکی دو ساعت شروع به درس خوندن کردم، بدون هیچ هدف خاصی! به رشته‌­ی عمران علاقه داشتم و دارم ولی هر چی فکر می­‌کردم به هیچ کدوم از گرایش‌­ها اونقدر علاقه نداشتم که بخوام به طور تخصصی یکیشون رو ادامه بدم. با این حال به درس خوندن جسته و گریخته ادامه دادم و برای خودم یک هدف ساختم.

سوئیس…

بله سوئیس! منی که تا قبلش برای ارشد خوندن هم مردد بودم یهو تصمیم گرفتم ارشد دانشگاه خوبی قبول بشم که برای دکترا بتونم برم سوئیس. یه سری فاکتورها رو گذاشتم کنار هم و به این نتیجه رسیدم که سوئیس بهترین جاست برای ادامه تحصیل. شروع کردم به تحقیق و پرس و جو در مورد دو دانشگاه مطرح سوئیس و حتی شروع کردم به خوندن برای آزمون تافل!

نمایی از دانشگاه EPFL در شهر لوزان

یه مدت خیلی درگیر سوئیس بودم و مدام بهش فکر می­‌کردم. ولی هرچی رفتم جلوتر دیدم وضعیت درس خوندنم اصلاً شبیه آدم‌­هایی نیست که قراره تو یکی از ۳ دانشگاه برتر تهران قبول بشن. حتی موقع فکر کردن به سوئیس هم تصوری نداشتم که دارم تو چه گرایشی فعالیت می‌کنم و بعد از تحصیل قراره چیکار کنم! واقع‌­گرایانه که بخوام نگاه کنم من فقط خودِ سوئیس رو دوست داشتم و هیچ ایده­‌ای در مورد آینده­‌‌ی اونجام نداشتم. برای همین کم‌کم از درس خوندن دلسرد شدم و به این نتیجه رسیدم که واقعاً ادامه تحصیل چیزی نیست که من از آینده‌­م می‌خوام. و از اون طرف سفر کردن هم برام جدی‌تر شده بود…

برگشتن به رویای سفر

بالاخره بعد از چند هفته کلنجار رفتن با خودم به این نتیجه­‌ی قطعی رسیدم که با درس خوندن هیچ افق درخشانی برای خودم متصور نیستم و سفر کردن چیزیه که من الان از زندگی می­‌خوام. پس تصمیم گرفتم قدم اول رو برای رسیدن به رویاهام بردارم و پرونده­‌ی درس خوندنم رو به طور کامل ببندم.

این تصمیم ریسک بزرگی برای من بود و از همه بدتر جواب دادن به سوال‌های اطرافیان بود که چرا نمی‌خوای ادامه تحصیل بدی، بعداً پشیمون میشی، سفر که برات نون و آب نمیشه، یعنی چی که خودت تنها می­‌خوای بری سفر و حرف‌هایی از این قبیل.

اما به هر حال من این ریسک رو کردم و تصمیم گرفتم قدم تو مسیر دلخواه خودم بذارم نه مسیری که اکثر آدم‌ها اون رو انتخاب می‌کنن.

قدم دوم- پول و خانواده

بهرحال سفر کردن نیاز به پول داره. من مقالات زیادی در مورد سفر ارزون خونده بودم ولی فعلاً اون راهکارها برای من کاربردی نبود.

از اون جایی که درسم رو ادامه نداده بودم که زودتر برم سراغ کار، خیلی زود به عنوان کارآموز وارد یه شرکت مهندسی شدم تا کم‌کم بتونم تجربه کسب کنم و به مرحله‌­ی کسب درآمد برسم.

اما خب! کارآموزی که برای من پول ساز نشد! بنابراین شروع کردم به صرفه جویی و جمع کردن پول برای سفر. یه حساب جدید باز کردم که مخصوص ذخیره­‌ی پول برای سفر بود و سعی کردم تو خرج کردن محتاط‌‌‌‌‌تر بشم.

قبول دارم که سخته که از یه سری نیازهات صرف نظر کنی و پولش رو پس انداز کنی، اما از من می‌شنوین، ممکنه!

هر کاری می­‌خواستم بکنم به خودم یادآوری می­‌کردم که ببین! اولویت اول تو سفره! این شد که مثلاً پولی رو که برای خرید لباس یا خرج‌های دیگه از بابام می‌گرفتم رو خرج نمی‌کردم و پس‌انداز می‌کردم تا شروع سفر رو جلو بندازم.

مذاکره با خانواده

شما رو نمی دونم ولی در مورد من سخت‌ترین قسمت ماجرا همین جا بود و هست. شهر کوچیک و خانواده‌ی مذهبی رو بذارین در مقابل سفر مستقل یه دختر! مسلماً پروسه‌ی پیچیده‌ای از آب درمیاد.

من خونده بودم که برای راضی کردن خانواده باید قدم به قدم بری جلو و سفر رو با تورهای گروهی مجوزدار شروع کنی تا کم­‌کم خانواده­‌ت رو آماده کنی. من هم در اولین اقدام همین کار رو کردم. اما خب اون تور یه روزه فقط از صبح تا شب بود و به نظرم خیلی قدم رو به جلویی به حساب نمی‌اومد. گذشت و حدود دو هفته بعد از اولین تور، من و خواهرم به پدر و مادرم گفتیم که قصد داریم دو نفری با هم بریم یزد؛ و خب از اینجا بود که قضیه جدی­‌تر و متعاقباً مخالفت­‌ها هم جدی­‌تر شد.

اما به هر حال صحبت در مورد این سفر باعث شد خیلی از حرف‌هام رو با پدر و مادرم در میون بذارم. بهشون گفتم که دلم می­‌خواد سفر جزئی از زندگیم باشه. این که دلیلی نمی­‌بینم مسافرت فقط خانوادگی و فامیلی باشه و دلم می­‌خواد هر نوع سفری رو تجربه کنم. گفتم که درسم رو ادامه ندادم که بتونم کار پیدا کنم و با پولش سفر کنم. گفتم که برای سفرهام از شما پول نمی­‌خوام و چند ماهیه که دارم برای سفر پول جمع می­‌کنم. و این که تو هدف‌گذاری امسالم باید به ۱۰ شهر مختلف برم…

البته در نهایت ما نتونستیم اجازه­‌ی اون سفر رو بگیریم ولی همون صحبت‌ها باعث شد من مسیرم رو تا حدودی برای خانواده­‌م شرح بدم و این رو یه قدم مثبت بدونم.

قدم سوم – بازگشت دوباره به راهکار تور گروهی

تقریباً یک هفته بعد از با شکست مواجه شدن پیشنهاد سفر دو نفره­­‌ی من و خواهرم به یزد، من با این پیشنهاد به سمت خانواده­‌م برگشتم که، حالا که اجازه نمی‌دین تنهایی برم سفر، من می‌خوام برای تور دو روزه­­‌ی کاشان و ابیانه و نیاسر ثبت نام کنم و هر طوری بود راضی­شون کردم که خودم تنها راهی این تور بشم.

باغ گل محمدی نیاسر.

سفر خیلی خوبی بود و واقعاً خوش گذشت اما خب مشکل من با سفر کردن به همراه تور اینه که فقط خوش می‌گذره و تقریبا بقیه پارامترهایی که من از سفر انتظار دارم رو برآورده نمی‌کنه. برای همین اسمش رو گذاشتم شبه سفر!

قدم چهارم – اولین هیچهایک

بعد از یه خونه‌نشینی نسبتاً طولانی ۳ ماهه بعد از سفر کاشان، اولین تجربه­­‌ی هیچهایکم به صورت غیرمنتظره­‌ای رقم خورد. هر چند همون طور که سفر اولم در واقع شبه سفر بود، هیچهایک اولم هم در واقع نیمه هیچهایک بود، چون این‌ طوری نبود که با یه کوله از در خونه بزنم بیرون و از مبدا تا مقصد رو هیچهایک کنم.

هیچهایک کردن جزو برنامه­‌های بلندمدت من بود و همیشه فکر می­‌کردم که باید بعد از چند بار سفر کردن به صورت روتین، با یک نفر که قبلاً تجربه­­‌ش رو داشته، دل به جاده بزنم. اما اولین تجربه خیلی زودتر و خیلی متفاوت‌تر از چیزی که تو ذهنم بود و فوق‌العاده شیرین و موفقیت‌آمیز اتفاق افتاد.

اولین هیچهایک من تو جاده­‌ی روستای فیلبند و در جریان یه سفر خانوادگی انجام شد. ماجرا از این قرار بود که همراهان ما تو این تور یک روزه خیلی مشتاق نبودن که به انتهای جاده‌­ی پیچ‌درپیچ و مرتفع فیلبند بیان، بنابراین من و خواهرم تصمیم گرفتیم قسمت باقی‌مونده از راه تا روستای فیلبند رو هیچهایک کنیم. خیلی هیجان‌زده و دست خالی رفتیم لب جاده و یه مسیری رو راه رفتیم و بعد تو قسمتی از جاده که سایه بود و از پیچ هم فاصله داشت وایستادیم و منتظر ماشین شدیم. اما جالب اینجا بود که وقتی یه ماشین رد می­شد فقط به ماشین و تعداد سرنشیناش نگاه می­‌کردیم و هیچ عکس‌العملی نشون نمی‌دادیم. در واقع با هر بار شنیدن صدای نزدیک شدن ماشین خوشحال می‌­شدیم ولی وقتی ماشین بهمون می‌­رسید، رومون نمی‌­شد که دستمون رو بالا بگیریم و ازشون بخوایم که ما رو تا جایی که می‌تونن ببرن.

خب برای بار اول، این درخواست از ماشین­‌های شخصی یه مقدار سخت بود و دوست داشتیم یه نیسان رد بشه. بالاخره سروکله­‌ی یه نیسان آبی پیدا شد و من این­ بار سریع دستم رو بردم بالا و هم‌زمان دیدم که پشت نیسان دو نفر دیگه با کوله­‌های بزرگ وایستادن.

  • سلام، میشه ما رو تا بالا ببرین؟
  • تا خود فیلبند نمیرم ولی تا یه جایی می‌تونم ببرمتون.

به محض نشستن شروع کردیم به معاشرت با زوج شیرازی‌­ای که بعد از فتح دماوند، تصمیم گرفته بودن یه چرخی هم تو مناطق شمال بزنن و حالا سوار اون نیسان بودن. از لحظه­‌ای که ماشین برامون وایستاد چنان شور و شعفی در من ایجاد شد که غیر قابل وصفه و همراه شدن با دو نفر کوله گرد دیگه تکمیل سرخوشی­م بود.

ارتفاعات فیلبند.

تو مسیر برگشت، ۳۰ ثانیه هم از جدا شدنمون از دوستای شیرازیمون نگذشته بود که با شنیدن صدای ماشین برگشتیم و ماشین شاسی بلندی رو دیدیم که یه خانواده توش نشسته بودن. دیگه خجالتم ریخته بود، سریع دستم رو بالا بردم و ماشین هم وایستاد و همراه اون خانواده شدیم. البته اصل هیچهایک، معاشرت کردن و ارتباط برقرار کردن با سرنشین‌های ماشینیه که سوارش میشی، ولی ما تو اولین تجربه خیلی تو این قسمت موفق نبودیم و این موضوع تو ماشین یه مقدار برام آزاردهنده بود. خب ما شکل و شمایل یه مسافر کوله‌گرد رو هم نداشتیم و شاید این نکته هم تاثیرگذار بود اما بهرحال به عنوان اولین تجربه راضی‌کننده بود.

خب… اینم از کل ماجرای من از زمستون ۹۵ تا مهر ۹۶٫ سعی کردم از وقتی تصمیمم رو جدی کردم قدم به قدم به خواسته‌­هام نزدیک‌تر بشم و در آخر بذارین با یه خبر خوش این نوشته رو تموم کنم که طولانی بودنش یادتون بره… خیلی دوست داشتم که محرم یزد رو ببینم و بعد از چند روز مذاکره با پدرم، بالاخره تونستم اجازه‌ش رو بگیرم و اولین سفر تنهاییم رو رقم بزنم. برگردید بالا و دوباره عکس مجموعه‌ی امیرچخماق یزد رو ببینید.

 

 

0

32 کامنت

  1. سلام فاطمه جان
    من دانشجوی ترم ۶ كارشناسی پرستاری هستم و با چالشی مثل چالش شما روبرو شدم.
    از طرفی برنامه اولم برای آینده این بود كه تو ازمون كارشناسی به پزشكی شركت كنم.
    برنامه دوم كه درصورت ناموفق شدن برنامه اول بود رو اینطور درنظر گرفتم كه ارشد و بعد دكتری پرستاری بخونم.
    از سال پیش كه با سبك تر اشنا شدم، یه گوشه مغزم درگیر این چالشه و خب بخشی هم مربوط به مخالفت سرسخت خانواده س كه راه رو برام سختتر میكنه..
    با خوندن داستانت شعله امیدم پر نور تر شد 🙂
    امیدوارم به هدفت برسی!

    • سلام زینب جان
      ببین اگر مشکل اصلیت خانواده ست من الان اعتقاد دارم وقتی من تونستم خانواده مو راضی کنم و تنهایی برم سفر پس هر کسی می تونه این کارو بکنه : )) بس که به نظرم این موضوع دور از ذهن بود!
      هر راهی که فکر می کنی خوشحالت می کنه انتخاب کن
      ممنونم: ) تو هم همینطور : )

  2. موفق باشی خواهر کوچولوووووی خودم
    هم تو سفر هم تو نویسندگی
    خوشحالم که راهت پیدا کردی و داری به هدفت نزدیک میشی
    با وجودی که کوچولوتر از منی اما تو خیلی از زمینه ها دارم ازت یاد میگیرم از این بابت خیلی خوشحال ترم که داری از من جلو میزنی

  3. سلام فاطمه ی نازنین. اول از همه مرسی بابت متن روان و جذابی که با صداقت نوشتید، دوم، تبریک میگم بهتون بابت اراده و پشتکارتون، شاید خیلی از ماها این رویاها یا امثالهم رو داریم اما… و سوم اینکه بازهم منتظر داستانهای بعدیتون هستم. موفق باشید.

  4. سلام فاطمه عزیز
    قصه ات برام جالب بود و نسبتا متفاوت….
    نقطه ی قشنگش برام اونجایی بود که شما از گروه جدا شدین تا برید و ته اون جاده پیچ پیچیه رو ببینید…
    این جدا شدن مهمترین اتفاقه برای مسافر شدن و مسافر موندن،جدا شدن از خانواده،از کار ،شغل و درس دانشگاه و …
    من که نتونستم هنوز :))) آفرین به تو ❤

    • سلام اعظم جان
      خوشحالم که خوشت اومده
      تعبیر قشنگی کردی، ” این جدا شدن مهم ترین اتفاقه برای مسافر شدن” یادم می مونه.
      مرسی : )

  5. سلام فاطمه جون
    تجربه قشنگی داشتی! حس خوبت رو گرفتم از نوشته هات. منتظر تجربه های جدیدت هستیم:))))
    منم اول راه ام. هفته دیگه شروع میشه با اولین سفر خارجیم.

  6. سلام عزیزم

    مرسی که تجربه خوبتو برامون نوشتی. عالی بود 🙂

    این موضوع واقعا مشکلی خیلی از ماهاست.

    راستی منم عمرانی هستم 🙂

  7. دخترای زیادی هستن که هم موقعیت تو هستن و همه ی مراحلی که رفتی رو میرن اما هنوز توی خونه نشستن و بخش اصلی یعنی حرکت رو ندارن اما تو خیلی خوب و کوتاه تونستی برسی به اون جایی که باید باشی. امیدوارم قدمهای بزرگتر و پربارتری برداری و کوله ت سبکتر بشه 🙂
    و اینو بگم که فاطمه جان باریکلا
    منتظرم ببینم و بخونم سفرنامه هاتو

    راستی مسیرت خورد جنوب و اومدی سمت ابادان و خرمشهر مطمئن باش که یه میزبان منتظرته باریکلا بتو

    موفق باشییییییییی :دی :))

  8. سلام من ۱۹ سالمه و خیلی حس ماجراجویی دارم عاشق کمپ زدن و سفر های طولانی 🙂 ولی خیلی مایل نیستم که تنهایی سفر کنم اول این که تو پیدا کردن دوست جدید یکم مشکل دارم بعدم اینکه خیلی از کارهای هیجان انگیز رو فقط چند نفره میشه انجام داد. مثلا درست کردن غذا توی کمپ واقعا کاری دو نفره ست یا شنا کردن تو دریا و رودخونه . ما میخوایم بریم آب تنی وسایلمون رو چکار کنیم؟ از طرفی پیدا کردن همسفر هم کار مشکلی هست . ماشالا.. کل نزدیکام سه چیز رو میشناسن: پول اینترنت و کار و دانشگاه 😐 کاش یکم شرایط برای هممون بهتر بشه و در آخر ممنونم از آدمایی مث شما که به آدم روحیه میدین.

    • سلام پیمان
      حق با توعه، برای کمپینگ بهتره که آدم تنها نباشه، اینطوری بیشتر هم خوش میگذره.
      عیبی نداره هنوز کلی وقت داری که با آدم هایی آشنا بشی که دغدغه هاشون مثل خودت باشه. فقط یادت باشه تا پیدا کردنشون اولویت های خودت تبدیل نشه به پول و اینترنت و کار و دانشگاه ; )
      امیدوارم زودتر همسفراتو پیدا کنی : )

  9. تو بگو بیا برو تو جنگل زندگی کن …من می رم…الان چند ساله که دکمه استوپ زندگیم زده شده و هدف ها و آرزو هامم پاک شده ..مشکلات یکی دو تا نیست که ….یه دعایی هم برا ما کن بتونیم جهانگردی رو شروع کنیم

    • سلام سوگل جان
      من خودم اونقدری تجربه ندارم که بتونم جواب این سوالتو بدم. ولی پیشنهاد می کنم این دو مقاله ی سارا رو در این مورد بخونی
      هیچهایک، خطرات و امنیت
      هیچهایک و ماجراجویی واسه دخترا؟نکنه دیوونه شدی؟
      واسه پیدا کردنشون می تونی از نوار بالای سایت بری تو قسمت آموزشی و بعد هم جابه جایی

ارسال کامنت