هیچ‌هایک و ماجراجویی واسه دختر‌ها؟ نکنه دیوونه شدی؟

22

“بله، شما‌‌ها پسرید! این مدل سفر و هیچ‌هایک و ماجراجویی‌ها واسه شما آسونه ولی واسه ما دخترا…” زیاد پیش اومده که این جمله رو اینور و اونور بشنوم. پس تصمیم گرفتم اینجا از تجربیات شخصیم بعد از سفرهای هیچ‌هایکی متعدد در جا‌ده‌ های ایران و اروپا براتون بگم و امیدوارم کمک کنه که اگه دخترید و تنها می‌خواین سفر کنید و تصمیم و اراده ی کافی رو دارید و اتفاقی دارید این نوشته رو می‌خونید، کمی از لحاظ ذهنی برای اولین هیچ‌هایک آماده بشید. می‌خوام بگم که چی در انتظارتونه و آیا هیچ‌هایک واسه دخترا دیوونگیه؟

بدیهیه که این‌ها تجربیات منه، یادتون نره که آدم‌ها با هم فرق دارند، تجربه‌ی شما ممکنه شبیه به این نکات باشه یا ممکنه کاملن متفاوت اتفاق بیفته.

  • به شما خواهند گفت که این مدل سفر کردن واسه خانم‌ها خیلی خطرناکه!

این جمله یکی از متداول‌ترین جمله‌هاست و شما بارها و بارها این رو خواهید شنید. نترسید! اگر شما با توجه به فرهنگ هر خطه رفتار کنید و عاقلانه ماشین‌ها رو انتخاب کنید، هیچ‌هایک واسه خانم‌ها به هیچ وجه خطرناک‌تر از آقایون نیست! این تفکر سنتی در مورد خانم‌ها که میگه “زن‌ها موجودات ظریف و شکننده ای هستند و برای انجام هرکاری تو زندگی احتیاج به کمک مردها دارند” هنوز تو خیلی از کشورها من جمله کشور خودمون وجود داره، همین تفکر تو ایران خیلی وقت‌ها باعث شده که مردها حس حمایتی داشته باشند نسبت به ما که دختریم و بخوان کمک کنند تا اینکه بخوان صدمه‌ای بهمون بزنند، از این دسته از مردم تشکر کنید بابت نگرانی‌هاشون ولی راه خودتون رو برید .

خیلی زود خودتون متوجه میشید که بسیاری از مردم شبیه من و شما هستند، همه جای دنیا! خیلی زود میفهمید که آدم‌هایی که تو خیابون‌ها راه می‌روند یا تو جاده‌ها تردد می‌کنند، قاتلان زنجیره‌ای و روانی‌های از تیمارستان دررفته نیستند و شما تو یه فیلم ترسناک نیستید.

من نمی‌گم که هیچ‌هایک کردن اونم تنهایی ریسک خطر نداره، من می‌گم به ترس خودتون قدرت ندید و اجازه ندید اون زندگیتون رو کنترل کنه.شاید ما خانم‌ها از نظر فیزیکی از آقایون ضعیف‌تر باشیم ولی از نظر ذهنی و روانی نه! به هیچ وجه.

فکر و روانتون رو آماده کنید و راه بیفتید، نذارید “ترس” سر راه زندگیتون بشینه.

 

  • به شما خواهند گفت که این غیرممکنه ماشینی این اطراف شما رو سوار کنه!

این رو وقتی تو جاده ای ایستادید تا هیچ‌هایک کنید، از مردم محلی زیاد خواهید شنید اما ناامید نشید! یادتون باشه این جمله رو از کسانی می‌شنوید که تجربه‌ی هیچ‌هایک رو ندارند، به جاده اطمینان کنید چون ماشینی خواهد اومد، حتی اگه تو دورافتاده‌ترین روستا با جمعیت شش خانوار باشید.

آماده باشید که این جمله رو از راننده‌ها هم بشنوید و وقتی راننده ای این رو بهتون گفت ازش بپرسید پس چرا ایشون شما رو سوار کرده وقتی “این غیرممکنه” ؟

هیچ‌هایک از یزد به تهران
  • به شما خواهند گفت که هیچ‌هایک برای خانم‌ها خیلی آسون‌تر از آقایونه!

واقعیت اینه که برای هیچکس آسون نخواهد بود. آقایون ممکنه بیشتر منتظر بمونن تا ماشینی بیاد و سوارشون کنه ولی وقتی راننده ای ایستاد، (معمولن) دیگه لازم نیست که پیش خودشون دو‌‌ دوتا چارتا کنن و به هزارتا نکته توجه کنن تا بلکه قصد و نیت راننده رو تشخیص بدن و بفهمن که آیا این ماشین درستی برای سوار شدن هست یا نه!

خانم‌ها (معمولن) کمتر منتظر می‌مونن تا ماشینی براشون نگه داره ولی وقتی ماشینی ایستاد تازه پروسه ی تشخیص مصلحت آغاز میشه که آیا این راننده و ماشین به نظر امن میاد یا اینکه نه بهتره اجازه بدین این یکی بره و بیشتر منتظر بمونید.

تکرار می‌کنم که برای هیچ کدوم از دو گروه آسون نخواهد بود.

  • به شما خواهند گفت که هیچ‌هایک برای دختری که خوشگل باشه، آسون تره !

نه والا، خوشگلی هیچ نقشی تو هیچ‌هایک نداره. اینکه (در یک حد معقولی) مرتب و (در یک حد معقولی) خندان و سالم باشید بیشتر بهتون کمک می‌کنه. خوشگل بودن به چه دردی می‌خوره وقتی شما ژولیده باشی یا اینکه ترسان و لرزان گوشه‌ی جاده ایستاده باشی؟ بعدش هم خوشگلی با چه استانداردی؟ با استانداردهای کی؟ من تو آلمان با این چشم و ابروی قهوه ای و قد کوتاه بیشتر شبیه یه زامبی بودم تو سرزمین بورها و قدبلند‌ها!

می‌خوام بگم چاق، لاغر، قدبلند، قدکوتاه یا هر ظاهری که دارید، نگران نباشید ماشینی برای شما خواهد ایستاد.

  • به شما خواهند گفت که هیچ‌هایک برای دختری که نامناسب لباس پوشیده باشه، آسون تره !

این ممکنه درست باشه و ممکنه شما رو به دردسر بندازه. اما من تجربه ای در این حوزه ندارم. من دوست دارم موقع هیچ‌هایک و وقتی تو جاده‌ام پوشیده‌تر باشم و این یه انتخاب شخصیه. اما این رو می‌تونم بگم که با همین تیپ پوشیده و معمولی بیشتر از نیم ساعت جایی معطل نشدم. پس اینکه کمتر لباس بپوشید نمی‌تونه یه عامل شتاب دهنده برای هیچ‌هایک کردن باشه.

  • به شما خواهند گفت که خیلی شجاعید!

در مورد خودم بگم که معلومه که اینجوره ! در طول سفرهام روزهایی بوده و تو کشورهایی بودم که صد در صد مطمئن نبودم به کاری که میکنم و خیلی جاها از ترس نزدیک به سکته بودم ولی ایستادم و با ترسهام مقابله کردم. هیچ‌هایک تنهایی به من کمک کرد که از نظر روحی قوی‌تر و مستقل‌تر بشم نه لزومن شجاع‌تر! چون همیشه یه موقعیت‌هایی هست که کمی شما رو می‌ترسونه و در طولانی مدت همین ترس باعث میشه محکم‌تر بشید و راستش قشنگی هیچ‌هایک به همیناشه!

  • به شما خواهند گفت که چقدر با اعتماد به نفس و قوی هستید!

پس چی؟ این یه حقیقت و مثل روز روشنه! هم میزان قدرت و هم اعتماد به نفس به مرور زمان و با کسب تجربه تو وجودتون بالا میره.

  • از شما خواهند پرسید که چرا تنها هستید!

مردم مدام سوال می‌کنند چرا، چرا، آخه چرا داری تنها سفر میکنی؟ پس دوست یا دوست‌پسر یا شوهرت کجاست؟ انگار که شما فلج باشید از یه ناحیه ای تو بدنتون وقتی تنهایید، یا واسه نفس کشیدن بدون کمک دیگران ناتوانی داشته باشید.

واقعیت اینه که شما هرگز کاملن تنها نمی‌مونید. اگه از مردم محلی تو کوچه و خیابون آدرس بپرسید کمکتون می‌کنند، راننده‌های زیادی تو جاده‌ها شما رو سوار می‌کنند، می‌تونید تو رستوران‌ها و خیابون و هرجا با مسافرهای زیادی از گوشه و کنار دنیا سر صحبت رو باز کنید، می‌تونید تو کوچسرفینگ میزبان محلی پیدا کنید، خلاصه هرجایی که انتظارش رو ندارید میشه دوست پیدا کرد.

تنها سفرکردن یه آزادی خوبی برای انتخاب همه چی بهتون میده، می‌تونید تو کسری از ثانیه راهتون رو عوض کنید فقط به خاطر اینکه یه چیزی به نظرتون هیجان انگیزتر اومده و بذارید بهتون بگم که این تجربه‌ی آزادی “محشرترین” حس بشریته!

من و بابام
  • از شما خواهند پرسید که خانواده ات چی میگن راجع به اینکه تو تنها سفر می‌کنی!

مساله اینه که این زندگی شماست و در آخر به کسی ربطی نداره که شما با زندگیتون چی کار می‌کنید. اما اگه تو مسیر زندگیتون حمایت خانواده رو داشته باشید، از نظر روانی خیالتون راحت‌تره و عذاب وجدان ندارید.

راستش من به شخصه خیلی خوش‌ شانس و خوشبختم که تو هر کاری که تا الان تو زندگیم کردم حمایت عاطفی خانواده ام رو داشتم، اما این چیزی نیست که یه شبه نصیبم شده باشه. این اعتماد رو من قدم به قدم و در طی سالها کسب کردم.

بله، معلومه که اون‌ها نگران من میشن و دلشون برام تنگ میشه و خوشحال میشن اگه من تو خونه و کنارشون باشم ولی از طرفی هم اون‌ها به قوه‌ی تشخیص من اعتماد دارن و افتخار می‌کنن به اینکه من انقدری قوی و با پشتکار هستم که هرکاری که فکر می‌کنم برای زندگیم درسته رو انجام میدم. یکی از بهترین لحظات عمرم اون موقع بود که از بوداپست به بابام زنگ زدم و ازم پرسید کجایی و جواب رو شنید و با ذوق و افتخاری که از صداش معلوم بود گفت

“مجارستان؟ آفرین باباجان، باریکلا”

اگه من بخوام فقط یه حرف بگم به اونایی که خانواده‌شون رو مانع اصلی برای این مدل سفر می‌بینند، اینه که بس کنید این حرفا رو! بلند شید و برید دنبال آرزوهاتون، حتی اگه تو این راه خانواده و دوستاتون حمایتتون نمی‌کنند.

اون‌ها وقتی ببینند که شما برای چیزی انقدر مصمم هستید و این کاریه که خوشحالتون میکنه به مرور زمان از شما حمایت خواهند کرد، حتی اگه هیچوقت هم این حمایت رو به دست نیارید لااقل می‌دونید که اونجوری زندگی کردید که دلتون می‌خواسته و تو آخرین روز عمرتون پشیمون نخواهید بود.

  • از شما خواهند پرسید که امشب کجا می‌خوای بمونی برای خواب !

اگه شما یکمی شبیه من باشید و خیلی راجع به جای خواب حساس نباشید، می‌تونید مطمئن باشید که برنامه ریزی خفنی از چندوقت قبل نیاز نیست، برای اینکه می‌دونید به هرحال چه تو چادر، چه تو کیسه خواب، چه با استفاده از کوچسرفینگ، یا خونه‌ی محلی ها و حتی کنار کامیون کسی که باهاش هیچ‌هایک کردید، بالاخره یه کاریش می‌کنید واسه خواب! واقعن مهم نیست کجا می‌خوابید تا زمانی که احساس امنیت کنید و بدونید جاتون امنه!

اینها و هزارتا تجربه‌ی دیگه‌ست که باعث میشه بهتون بگم مقهور دختر بودنتون نشید.

بین تجربه های دیگران زندگی نکنید، ارزون و ساده سفر کنید تا خودتون و توانایی‌هاتون رو بیشتر بشناسید و تجربه‌های خودتون رو کسب کنید. منتظر زمان و شرایط مناسب نشینید که هیچ وقت نخواهد اومد. اگه واقعن می‌خواین این کار رو انجام بدید، فرصت رو از بهونه‌ها بگیرید و راهی شید. اگه هنوز می‌ترسید و راجع به امنیت دغدغه دارید مطلب هیچ‌هایک، خطرات و بحث امنیت رو بخونید.

7

22 کامنت

  1. نوشته هایی مثل متنهای شما رو که میخونم حس میکنم میتونم مثل شما برم دنبال آرزوهام و تمام قید و بندها رو رها کنم. اما یهو که به خودم میام میبینم من مادر دو تا بچه ام و این نمیذاره خیلی به خواسته هام برسم. گاهی دلم میسوزه که چرا زمان مجردیمو فقط و فقط صرف درس و درس و درس کردم.

    • سلام نازنین. ممنون از وقتی که گذاشتی و لطفی که به من داری.

      با ما در ارتباط باش، یه مطلب راجع به سفر با خانواده خواهم نوشت. امیدوارم ذهنت سبک‌تر شه و راهی شی.
      سارا.

  2. باعث افتخاری! منبع الهامی و به شدت ترغیبم می‌کنی که به آرزوی دیرینم بپردازم.
    و نیم‌ساعت؟ :)) من توی شهر منتظر اتوبوس شهری، بیشتر از نیم‌ساعت باید صبر کنم. :)) چه خوبه!

  3. خیلی خیلی هیجان زده میشم با خوندن نوشته هاتون، جرات اولین سفر هیچ هایکی رو از تجربه های شما گرفتم و زدم به جاده، خیلی عالی تر از تصورم بود، همیشه شاد باشید.

  4. چقدر حس اون جمله ی پدرت رو خوب گرفتم… چه حال خوبی داره این اعتماد و عین یه باد قوی زیر بال های پروازه آدمه… موفق باشی. دارم این سایت رو به همه ی دوستام که عاشق سفرن معرفی می کنم.

  5. سارای عزیز من مدتهاست که داستان سفرهای شما رو در اینستاگرام دنبال می کنم .یه مدتی توی اینستا فعالیت نداشتم تا امروز که توی پست های شما متوجه این سایت شدم یه کوچولو از مطالب رو خوندم . همه چی عالیه . عکس هات .تجربیاتت ودست نوشته هات و… واقعا به عنوان یه دختر ایرونی خیلی دوس دارم بتونم در شرایطی مشابه شرایط زندگی شما قرار بگیرم . من عاشق تنها سفر کردن هستم ولی متاسفانه خونواده ام اجازه ی همچین کاری رو به هیچ وجه نمیدن 🙁 و از طرفی اونقد واسم با ارزش هستن که نمی تونم بهشون بگم زندگی خودمه و به کسی مربوط نمیشه .ازت ممنونم که انقد قشنگ همه چی رو با جزییات بیان می کنی واقعا وقتی مطالب شما رو می خونم حس میکنم خودم دارم اون سفر رو تجربه می کنم . ازت ممنونم که در این حد به من حس خوب منتقل میکنی 🙂 منتظر تجربیات و صحبت های جدیدت از سفرهات هستم 🙂

  6. سلام ساراجون
    چقدر برای من انرژی بخش بود این مطالبتون. یه دنیا ممنونم. منم تنها سفر می کنم با هیچهایک. و کاملا این موقعیت هایی که گفتین رو لمس کردم. بیشتر اطرافیان سعی دارن منو منصرف کنن اما این نمی تونه جلوی منو بگیره چون انتخابش کردم و تواناییش رو دارم. ما بیشتر خوبی می بینیم تو سفر و آدمای خوب و خیلی کمتر بدی…

  7. سبک تر انرژی خاصی میده و باعث میشه ترسمو کنار بزارم! اما من توی شهر بزرگ. بزرگ شدم و میخوام روستاهای شمال رو تنهایی بگردم و ترس از این دارم که تنهایی به جاهای کوچیک برم یا اینکه بخوام به مناطق بکر طبیعی برم که کمتر سکنه ای داشته باشد. جاهایی که ایستگاه مترو یا یک مکان عمومی نیست که اگر احساس خطر کردم به اونجا برم! شما طی سفرهاتون تنهایی به روستاها یا طبیعت هم میرید؟ اصلا طبیعت گردی تنهایی کار عاقلانه ای هست؟!!! یا بهتره بیشتر شهرهارو بگردم!

  8. از وقتی باهاتون آشنا شدیم استارت سبک تر سفر کردن رو زدیم ، ماه پیش اولین بار خاستیم هیچهایک کنيم، ولی هیچ کس برامون نگه نمیداشت، انقدر ایستادیم تا خسته شدیم 😂و بعدش یه ماشین کرایه کردیم . الان میفهمم بهتر بود که تو اون جاده شلوغ رو یه کارتن اسم مقصدمون رو مینوشتیم. دفه بعدی😜

  9. سلام من برای کوله گردی یه ترس بزرگ دارم اونم وسواسم تو بهداشت و شستشو هست، تو هیچهایک معمولا کجاها و چندوقت یه بار میشه دوش گرفت و کلا تمیزکاری کرد؟ ممنون میشم راهنمایی کنی.

ارسال کامنت