سفر به باکو، آذربایجان | قسمت اول

19

اگه تو یه خانواده‌ی ترک‌زبان زندگی کرده باشید حتمن اسم باکو و آذربایجان رو زیاد شنیدید. مردم شمال غرب کشور علاقه‌ی زیادی به کشور آذربایجان دارن و به دلیل نزدیکی راه زیاد به اونجا رفت و آمد می‌کنن! خانواده‌ی من هم همیشه دلشون می‌خواست برن آذربایجان و این بار بالاخره جور شد تا همه با هم بریم باکو.

راستش اگه مسخره‌م نمی‌کنید باید بگم تصور من از باکو، یه شهر کوچیک و سنتی بود با قهوه‌خونه‌هایی که توش موسیقی آذری می‌زنن. وقتی شب قبل از سفر نشستم تا یه سرچ کوچیک درباره‌ی دیدنی‌های باکو و کارهایی که میشه کرد بکنم کلی تعجب کردم. برخلاف تصور من، باکو یه شهر بزرگ و مدرن بود که هفته‌ی قبل هم مسابقات فرمول یک اونجا برگزار شده بود.

اصلن فکرش رو هم نمی‌کردم که باکو شهر برج‌های بلند و نورپردازی‌های هیجان‌انگیز باشه!

حالا تو باکو چه خبره و دیدنی های باکو کجاهاست؟

شهرگردی

یکی از بهترین راه‌ها برای شناختن هر شهری اینه که راه بیافتید تو خیابونا و کوچه‌ها و همین طوری بچرخید و ببینید مردم چه شکلی هستن و چه لباسی پوشیدن و اخلاقشون چیه. و یا مثل من به جزئیات ساختمون‌ها و بافت شهر دقت کنید و سعی کنید حدس بزنید زندگی تو اون شهر چه شکلیه!

من برای باکوگردی شما چند تا پیشنهاد هم دارم:

شهر قدیمی یا شهر درونی

در واقع باکو اول محدود به همین شهر قدیمی بوده و بعدها گسترش پیدا کرده. شهر قدیمی ثبت یونسکو شده و یکی از مهم‌ترین دیدنی های باکو به حساب میاد. می‌تونید یکی دو ساعتی تو کوچه‌های شهر قدیمی قدم بزنید و اگه به بناهای تاریخی علاقه داشته باشید، کاخ شیروانشاه، حمام قدیمی و قلعه‌ی دختر رو ببینید. موزه‌ی ملی هنر آذربایجان هم همون نزدیکیه.

از مغازه‌های شهر قدیمی می‌تونید صنایع دستی و چیزهای سنتی بخرید.

جالب اینه که ساکنین قدیمی شهر قدیمی هنوز همون جا زندگی می‌کنن و اگه ترکی بلد باشید می‌تونید چند دقیقه‌ای بشینید و باهاشون گپ بزنید.

مثلن این خانوم که از ساکنین شهر قدیمیه کارش این بود که گربه‌های مریض و ضعیف رو از تو خیابون جمع کنه و بیاره خونه‌ش مواظبشون باشه. ۷-۸ تایی بچه گربه جلوی خونه‌ش می‌پلکیدن.

 

پارک بالای کوه و برج‌های شعله

برای من یکی از جذاب‌ترین دیدنی های باکو این پارک بود که اسم خاصی نداره و به پارک بالای کوه (upland park/ /Dağüstü Park) معروفه. از بالای این پارک یه نمای پانارومیک از کل شهر رو می‌بینید. هوا هم این بالا خیلی خوب و خنکه مخصوصن اگه تو یکی از اون روزای بادی باکو برید بالا!

فکر کنم در حسرت اون چرخ و فلک بزرگه‌س!

از بالاترین جایی که تاکسی شما رو پیاده می‌کنه بازم کلی پله می‌خوره تا به بام بالا برسید. اگه خودتون یا خانواده‌تون با پله مشکل داشته باشید ممکنه یکم سختتون بشه و بهتره به تاکسی بگید شما رو دم تله‌کابین یا فونیکولر پیاده کنه تا برید بالا. بلیطش هم نیم مناته! (هر یک منات حدود ۲۲۰۰ تومن میشه) بهترین وقت برای دیدن این پارک دم غروبه. این طوری هم قبل از غروب ویوی شهر رو دارید و هم بعد از تاریک شدن هوا منظره‌ی نورپردازی‌های شهر رو می‌بینید.

مامانم اصرار داشت که بام اینا خیلی بهتر از بام تهرانه و ما هی سعی می‌کردیم توجیهش کنیم که تقصیر تهران نیست که دریا نداره که از بامش دیده بشه!

برج‌های شعله یه جورایی نماد شهر باکو هستن و تقریبن از هر جای شهر دیده میشن.فکر می‌کنم اگه بخواید می‌تونید به طبقات بالایی برج برید و شهر رو از اون بالا ببینید اما به نظرم کار بهتر اینه که برای دیدن برج‌ها به همین پارک بالای کوه برید. این طوری هم ویوی شهر رو دارید و هم می‌تونید از برج‌ها و نورپردازی قشنشگشون عکس بگیرید.

خب حالا عکس من یکم تاره چون باد می‌اومد و سردم بود (بعله من تو تابستون هم سردم میشه) و از این دست بهونه‌ها.

 

بلوار شهر سفید

یه پارک-بلوار خیلی طولانی که جون میده برای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری. البته تو شب! چون تقریبن هیچ درخت بلندی تو این بلوار لب دریا نیست و اگه هوا گرم باشه آفتاب مستقیم می‌خوره پس کله‌تون. بهتون توصیه می‌کنم حتمن شبا برای دوچرخه‌سواری به این بلوار برید. ایستگاه اجاره‌ی دوچرخه نزدیک هتل بولواره و شبا تا ساعت ۱۱ بازه و دوچرخه رو ساعتی ۳ منات اجاره میده.

شب که میشه مردم همه میان برای پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری و بازی بچه‌ها! ولی روزا پرنده پر نمی‌زنه.

خیابون نظامی یا تارگُوی

این خیابون یه جورایی مثل خیابون استقلال ترکیه حساب میشه، پر از آدم‌ها و مغازه‌ها و رستوران‌های مختلف. ساختمون‌های قشنگ قدیمی دو طرف این خیابون طویل قد کشیدن و نورپردازیشون خیابون رو حسابی زنده و جذاب کرده. یه سری رستوران و کافه هم کنار خیابون هست که جای خوبیه برای نشستن و استراحت کردن و دیدن آدم‌ها.

میدون فواره‌ها

میدون فواره‌ها، که در واقع یه پارکه، نزدیک به یکی از انتهاهای خیابون نظامی ساخته شده. قبلن تو اینترنت خونده بودم که فواره‌های پارک شب‌ها روشن میشه اما دو باری که ما رفتیم اونجا خبری از فواره‌ها نبود. البته این پارک با فواره‌های خاموش هم جای قشنگیه و می‌تونی بعد از گشتن تو خیابون نظامی اینجا بشینی و از فضا لذت ببری.

با این که وسط هفته بود آدمای زیادی برای تفریح اومده بودن!

شب آخری که اونجا بودیم هم قرار بود یه برنامه‌ی موسیقی زنده اجرا بشه که ما فقط چیدن دم و دستگاهش بهمون رسید و انقدر لفتش دادن که مجبور شدیم بریم!

فک کنم اون توپ‌ها فواره هستن ولی خدا می‌دونه کی روشن میشن!

موزه‌ها

من رو که می‌شناسید! خیلی اهل موزه‌گردی نیستم و از اون جایی که این یه مشکل خانوادگیه، موزه‌ها جایی تو برنامه‌ی سفر ما نداشتن. اما خب گشتم و براتون بهترین موزه‌های باکو رو پیدا کردم:

موزه‌ی ملی هنر آذربایجان

اینجا رو به پیشنهاد یکی از دوستام پیدا کردم. موزه‌ی بزرگیه و آثار هنری زیادی از هنرمندای آذربایجان و ایران و جاهای دیگه داره. جاش هم تو شهر قدیمیه و می‌تونید وقتی برای دیدن شهر قدیمی رفتید به این موزه هم یه سری بزنید.  بلیط این موزه ۵ مناته.

قیافه‌ش که قشنگه! عکس از این سایت برداشته شده.

موزه‌ی هنرهای معاصر

اینجا رو همین طوری از روی نقشه پیداش کردم و تو فرصتی که خانواده مشغول خرید بود پیاده تو خیابونا چرخیدم تا رسیدم بهش. خیلی جای خوبی بود! پر از نقاشی و هنرهای تجسمی. بلیطش ۵ منات بود و به نظر من می‌ارزید و تجربه‌ی متفاوتی بود. برای من که از موزه‌گردی خوشم نمیاد هم خیلی جذاب بود.

چرخ زدن بین این نقاشی‌ها حسابی حالم رو سر جاش آورد!

موزه‌ی فرش

معماری بیرونیش که شبیه یه فرش لوله‌شده‌س خیلی من رو جذب کرد اما حیف که وقت نشد برم از نزدیک ببینمش. البته سعی کردم خیلی حسرتش رو نخورم چون احتمالن موزه‌ی فرش آذربایجان خیلی جذابیتی برای ما ایرانی‌ها نداره. در ضمن بلیط این موزه ۷ مناته.

جدن بیرونش خیلی قشنگه با توش کاری ندارم! عکس از سایت باکو ۲۰۱۵

مرکز فرهنگی حیدر علی‌اف

این ساختمون یکی از اون جاهایی بود که اگه با خانواده نبودم حتمن یه سر بهش می‌زدم. این بنا بیشتر از این که موزه‌های داخلش معروف باشه به معماری جالبش معروفه. البته ورودیش یکم گرونه: ۱۵ منات! اما خب اگه عشق معماری باشید احتمالن دیدن این بنا از نزدیک براتون انقدر اهمیت داره که به پولش فکر نکنید.

به نظر عجیب غریب و مشکوک میاد. معلوم نیست داخل این کش و قوس‌ها چه خبره. عکس رو از این سایت برداشتم.

خب تا اینجا در مورد گشتنی‌ها و دیدنی‌ های باکو براتون توضیح دادم. تو مطلب بعدی که خیلی زود منتشرش می‌کنم، اطلاعات بیشتر در مورد رستوران‌ها، غذاها و مراکز خرید باکو و یه سری اطلاعات کلی در مورد سفر به باکو رو براتون می‌نویسم.

اگه شما هم به باکو سفر کردید‌ و توصیه‌ای در این زمینه دارید همین پایین بنویسید تا بقیه هم بتونن از تجربیات شما استفاده کنن!

0

19 کامنت

  1. واااااای خیلی خوب بودددددد… اتفاقا من میخوام ۱ماه دیگه به عنوان اولین سفر تنهایی برم باکو و گنجه رو ببینم.این پست خیلی به دردم خورد

  2. تنها چیزی که وقت خوندن این مطلب تو ذهنم تکرار میشد این بود که چقدر پری چارراه خوشحالتر از پری سفرنامه نویسه. نه که نوشته ات خوب یا کافی نباشه ها،نه منظورم اون لذت نویسنده یا گوینده اس که از تو کلمات میزنه بیرون. اینجا خبری از اون لذت و خوشحالی بود اما کم بود

  3. سلااااام پری مهربوووون من …
    اتفاااقا دو هفته پیش با قطار تنها رفتم سمت تبریز و کلیبرو.. ازونورهم رفتم جلفا تو نمیدونی چقد هوس کردم برم باکو اما یکی گف از مرز آستارا بهتر میشه بری باکووو و وقتی برگشتم خونه همش در حال سرچ در مورد دیدنی های این شهر بودم! که الان با دیدن مطالب جالبت خیلی شوکه شدم! انگار میدونستی میخام برم سفر باکوو عزیزم ..واقعا برام جالب بود .ممنوووون خانوم گل…..😘

  4. پری سلام.
    شما که میخواهی بقیه این مطلب رو منتشر کنی، یادت نره هنوز نگفتی بالاخره ببر نپالی رو دیدی یا نه؟ 🙂 بردیا قسمت چهار یادت نره. همانطوری که خودت هم توی چارراه راجع به علاقت به شاخه عوض کردن میگفتی؛ واقعا از این شاخه به اون شاخه پریدنت توی سفرنامه نویسی ات هم خودشو نشون میده. 🙂

    • سلام عادل جان! والا من نپال نرفتم که سفرنامه‌ش رو بنویسم اون سارائه که رفته و داره سفرنامه بردیا رو می‌نویسه ما یه نفر نیستیم سه نفریم بخدا:))

  5. چه زندگی ایده عالی واقعااا درود براراده شما
    چن وقت دیگه قصد دارم تنهایی هیچهایک کنم به چند کشور ممنون میشم از ی طریقی راهنمایی کنید

  6. سلام .باکو کلا چیز خاصی نداره یعنی تو دو روز همه شهر رو میتونی ببینی چون شهر کوچیکیه و بعدش دیگه حوصله ات سر میره مگه فقط اهل تفریحات خاصی باشی.در ضمن از لحاظ فرهنگی با ما ایرانی ها قابل مقایسه نیستند قدمت کشورشون ۲۰۰ سال بیشتر نیست ولی فک میکنن به کجا رسیدن.زنده باد ایران

ارسال کامنت