مالکیت لحظه

3

تو نپال که بودم. یه موقعیت عجیبی رو تجربه کردم. وسط یه جنگل‌ خوفناک، یه جایی بود که راهنماهای طبیعت احتمال حضورببر نپالی رو زیاد می‌دونستن. نزدیک یه رودخونه بود و اونا معتقد بودن ببرها ظهر برای رفع تشنگی به اونجا میان تا آب بخورن پس زمان خوبیه واسه دیدنشون از فاصله‌ی دور. وقتی به اون نقطه از جنگل رسیدیم یهو با عده‌ی زیادی از عکاس‌ها و فیلمبردارها روبرو شدم که هرکدوم بین درخت‌ها کمین کرده بودن واسه شکار لحظه‌ی دیدن ببر با دوربیناشون. یه عده از چینی‌ها سلفی استیک داشتن و یکی دیگه هم دوربین هوایی. اولش من هم موبایلم رو آماده کردم اما یهو مچ خودم رو گرفتم آیا اگه اون لحظه رو پشت لنز دوربینم بگذرونم حرومش نکردم؟

10

اشتراک‌گذاری
پست قبلیراه‌هایی برای پیدا کردن همسفر
پست بعدیسفر به بردیا – قسمت دوم | کشور نپال
سارا لویی
من یک دختر ایرانی ماجراجوام! یک انسان خوش‌بین و عاشق زندگی‌. به بیشتر از ۱۰ کشور دنیا سفر کردم. سفرهام متفاوته و کمی هیجانش زیادتر از معموله. زندگیم دو وجه داره: یک وجهش شغل ثابت٬زندگی شهری و یکجا نشینیه و وجه دیگه‌اش سفر ٬ عکاسی و نوشتنه. اگه اینجام برای اینه که عاشق سفرم و دلم می‌خواد بنویسم تا تو رو تشویق کنم زندگیت رو اونجوری که دوست داری بسازی و به کم قانع نشی.

3 کامنت

  1. سلام.
    سارا جان، عالی بود. این نوع تفکر ، نشانه شکوفایی درک سفره. منم ازین به بعد تمرین میکنم که به این شکوفایی برسم. ممنونم. ان شا الله همیشه شاد و سلامت و موفق باشی

  2. سارای دوست داشتنی، خیلی زیبا و خودمونی بود. چقدر این پادکست ها رو دوست دارم. برای دوستانم هم میفرستم.
    گاهی باورم نمیشه که دیگران با تعجب ازم میپرسن: چرا عکس نمیگیری؟ نمیخوای اینجا عکس بگیری؟ خب پاسخم اینه: همیشه، همه جا، قرار نیست که عکس و فیلم بگیریم، الان ترجیح میدم باد دستم رو نوازش کنه و راحت سرم رو بچرخونم و چشم انداز رو تو ذهنم ثبت کنم. انگار ما آدم ها خودمون رو موظف می دونیم که حتما یک عکس از اون مکان و موقعیتی که هستیم داشته باشند! لحظه ها میگذره و همونطور که گفتی درک درستی از جایی که بودیم رو نداشتیم. راستش من هم صدای محیط رو ضبط میکنم. البته مثل شما اینقدر پویا نیستم و خیلی کم سفر میرم. اما معمولا صدای بارون، صدای باد و درخت ها، موسیقی خیابونی حتی گاهی صدای مکان های عمومی مثل بازار… رو ضبط میکنم و بعد از شنیدنش لذت میبرم. خیلی دوستتون دارم سبک تری ها

  3. سلام سارای عزیز 🙂
    من همیشه سایتتون رو دنبال میکنم و همه مطالب رو میخونم و گوش میکنم و خیلی دوسشون دارم :* محتوای این سفر درونی خیلی عالی بود مثه همیشه و کلی ایده به ادم میده و حس خوب :)) من زیاد ادم عکس بگیری نیستم یعنی خیلی وقت پیش مچ خودم رو گرفتم و گوشیمو گذاشتم تو جیبم و لحظه ها رو تو ذهنم ثبت کردم و با چشم خودم تو همون لحظه ازشون لذت بردم 🙂 الانم یه مدتی هست که دارم به دوربینای چاپ سریع فکر میکنم به نظرم چون محدودیت داری تو تعداد عکسات و بهای بیشتری واسشون میدی خیلی لحظه های خاصتری رو ثبت میکنی اینجوری شاید فقط ۱۰ تا عکس از سفرت داشته باشی ولی اون ۱۰ تا بهترینن:)
    پ ن: این دفعه که داشتم سفر درونیتو گوش میکردم همش احساس میکردم خودت نیستی احساس میکردم ذهنت خیلی درگیره و داری یه نوشته رو با حواس پرتی از رو میخونی یا حتی چند بار شک کردم که خودت باشی!! امیدوارم چیزی که ذهنت رو درگیر کرده یه اتفاق خیلی خوب باشه :*

ارسال کامنت