سیستان و بلوچستان | از بلندی‌های تفتان تا مرز پاکستان

9

سیستان و بلوچستان تا امروز خیلی کم مقصد مسافرهای ایرانی یا خارجی بوده. قصد من و دوستانم اینه که با نوشتن هرچه بیشتر از این استان، سفر به قشنگی‌های این خطه رو تو لیست سفردوست‌ها بیاریم چون واقعن حیفه که دیده نشه. تو قسمت قبل این نوشته از صعود زمستونی به تفتان و تجربه‌ی کوهنوردی به فعالترین آتشفشان ایران گفتم. تو این نوشته سعی دارم بهتون بگم که کجای این استان برای کمپینگ و طبیعت‌گردی مناسبه.

مهمون‌نوازی بلوچ‌ها انقد شهره‌ی عام و خاصه که نیازی به گفتن من نیست!

ایرانشهر | سبزتر از هر تصوری که دارید

وقتی صحبت از ایرانشهر میشه اکثر آدما از جمله خودم سریع فکر می‌کنن که یه جایی با سر و شکل بیابونی منتظرشونه. درحالیکه یکی از سبزترین و حاصلخیزترین نقاط سیستان و بلوچستان همین ایرانشهره.

از قیافه‌م مشخصه که از ذوق دیدن این همه رنگ تو بازار ایرانشهر نزدیک به سکته‌م؟

نظرم اینه که وقتی رسیدین ایرانشهر بعد از دیدن بازار دکه‌ای این شهر که به نظرم بهترین بازار این استان اومد، تو این شهر نمونین و برید سراغ روستاهای اطراف مثل سوراپ. نخل‌های سر به فلک کشیده و زمین‌های سرسبز کشاورزی روح آدم رو به پرواز درمیاره به خدا.

روستای سوراپ / بهمن ماه ۹۶

راجع به این تیکه از استان سیستان و بلوچستان اگه سوالی دارید که جوابش بین نوشته‌های سبکتر نیست میتونید از نوید برهانزهی بپرسید که ساکن سوراپ و خبرنگار این استان برای یکی از معروف‌ترین خبرگزاری‌های ایرانه.

من خیلی از چیزایی که از سیستان و بلوچستان میدونم رو مدیون نویدم.

بندر گواتر | بیست کیلومتر تا پاکستان

وسوسه‌ی بودن تو آخرین نقطه‌ی جنوب شرقی ایران، چیزی نیست که راحت بشه ازش گذشت. اینجا میخوام مفصل از این منطقه براتون بگم.

ساحل میامی تو ایران داریم تا آمریکا نرید پس!

چه جوری بریم؟

باید از چابهار ماشین‌های خطی برای بندر بریس رو سوار بشید که نفری هشت هزار تومن کرایه‌ی تاکسیاشه. تو بندر بریس بعد از گشت و گذارهایی که مریم اینجا براتون گفته باید انتهای جاده‌ی منتهی به گواتر وایسین تا با ماشین‌های گذری تا بندر گواتر برید.

خیلی مراقب باشین چون تو این نقطه خیلی از مردم سعی میکنن بهتون بگن که بندر گواتر چیزی برای دیدن نداره! حواستون باشه پشیمونتون نکنن!

کجا بمونیم؟

اونجا میتونین تو خونه‌ی محلی‌ها بمونین که من شماره‌ی چندتاشون رو دارم و با اجازه‌ی خودشون اینجا میذارم که می‌تونین بهشون زنگ بزنین:

میلاد:۰۹۱۵۸۷۶۵۴۴۱ نصیر: ۰۹۱۵۷۴۹۵۱۰۷

ما به علاوه‌ی نصیر و میلاد و انعام! بامعرفت‌ترین بلوچ‌های دنیا!

اگه قصد کمپینگ دارین، سراغ ساحل میامی رو از محلی‌ها بگیرین. این ساحل از روستا کمی فاصله داره پس حواستون به خرید مایحتاج خوراکیتون قبل از رفتن به محل کمپ باشه.

خونه‌ی محلیا با همون صفا و صمیمیتی که منتظرشید!

چی رو ببینیم؟

بندر گواتر دیدنی‌های زیادی داره. اولین و بهترینش اما دیدن دلفین‌ها تو فصل زمستونه. برای این کار باید برید اسکله‌ی قایق‌ها بعد از پاسگاه و با یکی از محلی‌های صاحب قایق توافق کنین که شما رو تا محل شنای دلفین‌ها ببرن. نظر من رو می‌خواین اگه آب و هوا خوب بود وسط دریا با دلفین‌ها یه شنایی هم بکنین! از اون تجربه‌هاست که بعدن موقع تعریف کردنش چشماتون برق خواهد زد.

هربار دیدن دلفین‌ها منو به هیجان میاره انگار بار اولیه که میبینمشون!

بعد از تجربه‌ی شنا با دلفین‌ها به نظرم باید با قایق راه بیفتین برین جنگل حرّای گواتر رو هم ببینین. منتها تو این مورد باید حواستون به جذر و مد آب دریا باشه. خود محلی‌ها خوب میدونن که کی برای این کار مناسبه. اکثرن صبج‌ها بعد از ساعت ده صبح تا حوالی بعدازظهر.

کولی کنار آتش رقص شبانه‌ات کو؟

پسابندر میتونه مقصد بعدیتون برای دیدن و تماشا باشه که مریم تو این مطلب به خوبی ازش نوشته.

گِل افشان | جایی در جاده‌ کنارک به بندرعباس

واقعیت اینه که سفر ما به سیستان و بلوچستان انقد پربار بود که وقتی کنار جاده‌ای از کنارک به سمت بندرعباس ایستادیم و دستمون رو برای ماشین‌های گذری بلند کردیم هیچ دیدنی خاصی تو لیستمون نمونده بود که بخوایم ببینیمش. اما وقتی خودت رو می‌سپاری به تقدیر و میگی هرچی بادا باد داستان‌های جالبی برات پیش میاد مثل این یکی:

سه راهی کنارک، سی کیلومتری چابهار، بغل جاده ایستاده بودیم که آقا اسماعیل راننده مشتی اهل سیراف با تریلی صفر و بی‌بارش از راه رسید و برامون وایساد. پرسید کجا میرین؟ گفتیم تا هرجا که شما میری. گفت من تا بندرعباس میرم. مام از خدا خواسته گفتیم باشه بریم.

آقا اسماعیل سمت راست و همسفرم رضا سمت چپ تصویر! در گیرنده‌های سیاه و سفید هم همینطور

آقا اسماعیل برخلاف خیلی راننده‌های جاده اکثر سفرهاش رو با خانمش همسفر بود ولی اینبار تنها بود. از زندگیمون گفتیم از زندگیش گفت. از داستان بچه‌هاش گفت و از سفرهامون تعریف کردیم. بین راه گفت تو این راه یه جا هست میگن خیلی دیدنیه، گل افشان رفتید؟ گفتیم نه والا! گفت راستش منم خیلی ساله که از این جاده رد میشم ولی نرفتم. اینبار دوست دارم با شما برم و پیچید تو یه جاده‌ی فرعی به سمت گل افشان!

تریلی آقا اسماعیل!

با تریلی تا خود کوه گل افشان رفتیم. اتفاقی که فکر نکنم تو کل تاریخ گل افشان افتاده باشه یا دوباره بیفته.

اینم از اون غروب‌هاییه که تا عمر دارم یادم می‌مونه!

سفر ما از زرآباد و لیردف تا خود بندرعباس ادامه پیدا کرد، طولانی‌ترین هیچهایک تا اینجای عمرم که بیست و چهار ساعت طول کشید و به تمام تجربه‌های جالبش می‌ارزید. از نظر جاده‌ی زمینی باید بهتون بگم که این جاده از سه راهی کنارک تا بندرعباس خیلی جاده‌ی صاف، صوف و مرتبی نیست و آسفالتش تعریفی نداره. اصلن هم تصورتون این نباشه که جاده‌ در کنار دریا امتداد پیدا کنه. خیلی هم پررفت و آمد نیست پس قبل از اینکه وارد این جاده بشید حسابی به تمام جوانب فکر کنین.

وقتی میگم ۲۴ ساعت یعنی هشت ساعتش رو پشت تریلی تو چادرمون خوابیدیم:) خوابی راحت مثل یک هتل پنج ستاره!

این سفر سیستان و بلوچستان تا بندرعباس تقریبن ده روز طول کشید و به نظرم زمان کافی برای تجربه‌ی اتفاقات و دیدنی‌های این خطه بود. شمام اگه خاطره‌ای از این تیکه دارین برامون همین پایین بنویسین که اگه به درد بقیه هم میخورد تو این مطلب اضافه کنم.

0

9 کامنت

  1. چه لذتی داره خوندن سفرنامه شما.
    همه وجودم رو شوق می گیره و باعث میشه همین روزا منم بزنم به جاده.

  2. همه ی وسایل یکی از دوستام رو وقتی نزدیک ایرانشهر میخواست هیچهایک کنه ازش گرفتن. ظاهرا خود محلی ها هم میگن سمت ایرانشهر امنیتش پایینه.

  3. سلاااام دیگه کی دورهمی میزارید؟ از کجا باید بفهمم کی دورهمی میزارید؟ خبرش رو تو تلگرام و سایتتون میزارید؟ کاش تو بهار یا قبلش یه دورهمی بزارید ❤️

  4. من تازه با سایت شما اشنا شدم و خیلی دوس دارم تجربیات شما رو از نزدیک بشنوم و اگه دورهمی دارید در این خصوص خوشحال میشم به من هم اطلاع بدین

Comments are closed.